Podczas uroczystego spotkania nikt ani na moment nie zapomniał o Tybecie i jego sprawach, które nazywane są siedmioma kluczowymi problemami do rozwiązania. W swym przemówieniu, Dalajlama podkreślił, jak ważny jest dialog i budowanie przyjaźni, dzięki czemu może powstać nowa siła w walce o wolność. Serta Tsultrim, przewodniczący spotkania, powiedział, że umożliwianie funkcjonowania rządu tybetańskiego na uchodźstwie jest najważniejszym priorytetem. Uznał, że chociaż nie posiadają oni tak wielkiej potęgi militarnej i pieniędzy, jak Chiny, to jednak można się z tym krajem zmierzyć na polu moralnym oraz historycznym, w sposób całkowicie legalny, a tutaj Tybetańczycy są pewni swej wielkości. Uroczystości spotkały się z dobrym przyjęciem i przyniosły nową nadzieję dla Tybetu.

Oficjalnie kary mają dotyczyć 68 różnych przestępstw tego typu. Wiele międzynarodowych organizacji skrytykowały te plany, zaznaczając, iż tego typu kary są niehumanitarne i oczywiście niewspółmierne do popełnionych przewinień. Ponadto, w przypadku Chin, takie regulacje prawne, pozwalają najczęściej na nadużycia i skierowane są przeciw Tybetańczykom i innym wrogom ludu. Niestety projekt przeszła już pierwszy etap chińskiego ustawodawstwa (żeby został zatwierdzony, musi pokonać jeszcze dwa ważne etapy oraz głosowanie). Ustawa jest oczywiście absurdalna, oprócz oszustw podatkowych, kara śmierci grozi także za wywożenie dóbr kultury oraz cennych obiektów takich, jak chociażby złoto.

Źródło: phayul

Jest to kolejna próba wywierania presji na rdzenną ludność tego regionu. Masowe przesiedlenia odbywają się wbrew woli Tybetańczyków, teoretycznie proponuje im się jakieś odszkodowania, ale ich wysokość nie jest podawana do publicznej wiadomości. Podobnie nieprzyjemna sytuacja dotyczy odkupienia ziemi od Tybetańczyków, obecnie rząd Chin proponuje dziesięć razy mniejszą kwotę niż miało to miejsce jeszcze kilka miesięcy temu. Trwają protesty, Tybetańczycy podpisują liczne petycje, ale wydaje się, że w walce z rządem nie mają wielkich szans na wygraną.

W ostatnich miesiącach wielu Tybetańczyków na podstawie sfabrykowanych dowodów zostało skazanych na kary wieloletniego wiezienia. Jednym z najgłośniejszych przykładów jest Karma Samdup, którego apelacje odrzucono kilka dni temu. Chińskie sądownictwo ma tylko jeden argument przeciwko oskarżeniom o fałszerstwo:

„Komu wierzycie, naszym prawym sędziom i prokuratorom, czy przestępcom i zwyrodnialcom?”

Na pewno świat, a przede wszystkim niezależne organizacje humanitarne broniące praw człowieka są ową sytuacją coraz bardziej zaniepokojone. Tym bardziej, że Chiny nie respektują wezwań nawołujących do uczciwości na salach rozpraw.

Problem tkwi w decyzjach Pekinu, Partia Komunistyczna obiecuje, że odbuduje dom każdemu, kto stracił dach nad głową w wyniku trzęsienia ziemi. Jednak stawia warunki – tyle że w większości przypadków niemożliwe do spanienie. Tybetańczycy muszą bowiem okazać dokumenty świadczące, że mieli pozwolenie na budowę domu. Tyle że Chiny takich pozwoleń przed wielu laty ie wystawiały, zabudów ie wpisywano także do ksiąg wieczystych. Toteż wielu mieszańców Tybetu nie dość, że domy straciła, to jeszcze nie ma szans na odzyskanie ich. Chiny nie wydają natomiast pozwoleń na budowę nowych nieruchomości.

Tybetańczycy protestują, na ruinach zniszczonych domów postawili namioty i w nich mieszkają. Stają się nie dopuścić do tego, by robotnicy wywozili gruzy ich zniszczonych domów. Policja w Juszu zapowiada jednak, że jeśli protest będzie trwał dłużnej, to najbardziej uciążliwi Tybetańczycy trafią do aresztu.

Świat mówi o Tybecie, ale… mówi rzadko i sporadycznie. z jednej strony wyraża to „zainteresowanie” i brak obojętności. Sam fakt jednak, iż dzieje się to bardzo rzadko dowodzi jednak faktu, że nie o cenzurę tutaj chodzi, ale o to, że interweniowanie w sprawie tybetu jest nieopłacalne. Chiny są jedna z największych potęg gospodarczych. Wiele koncernów światowych korzysta z chińskich fabryk do wyroby tysięcy rozmaitych produktów. Wobec takiej sytuacji politycy i rządy wielu krajów nie chcą zajmować jakiegokolwiek stanowiska w tym temacie. Tybet z kolei nie mając żadnego wsparcie ze strony potęg militarnych i gospodarczy nie jest w stanie opowiedzieć o tym wszystkim, z czym musi się borykać na co dzień.

Wiemy wszyscy doskonale, że każdego dnia w Tybecie lamie się podstawowe prawa człowieka. Ale media o tym nie mówią, bo to niepolityczne. A Chiny wykorzystują uzależnienie świata od Pekinu i niszczą tybetańską ludność.

Dwa lata po masakrze w Lhasie (według Chin zginęły 22 osoby, według Tybetańskich źródeł ponad 200) światowe organizacje humanitarne wciąż nie dają za wygraną. Nie tak dawno ONZ zaapelował do Chin o umożliwienie przeprowadzenie śledztwa międzynarodowym inspektorom. Pekin nie wyraził na to zgody tłumacząc, że sprawa jest zamknięta i że wina leży po stronie agresywnych Tybetańczyków, który atakowali stróżów prawa. Ci strzelali w obronie własnej. Wedle niezależnych źródeł zbliżonych do tybetańskich, sam protest miał formę pokojową. Nie było agresji do czasu, kiedy policja nie zaczęła strzelać do tłumu maszerujących Tybetańczyków.

Biuro Wysokiego Komisarza ds. Uchodźców w Nepalu oraz Partia Komunistyczna Chin współpracują ze sobą w sprawie tybetańskich uchodźców. W ostatnich tygodniach aresztowano w Nepalu wielu uciekinierów z Tybetu, którzy szukali swobody poza granicami zniewolonego kraju. Deportacji dokonuje się z różnych powodów, poczynając od argumentów o nielegalnym pobycie, a kończąc na oskarżeniach o działalność separatystyczna na terenie Nepalu.

23 lipca br. nepalska telewizja ABC pokazała materiał o efektownym aresztowaniu dwóch Tybetańczyków i przekazaniu ich chińskim stróżom prawa. Nie wiadomo, jaka kara czeka dwóch odważnych uciekinierów, na razie przebywają oni w przygranicznym areszcie czekając na dalsze decyzje w ich sprawie.

Chińskie kopalnie uważane są za najniebezpieczniejsze na całym świecie. To bardzo ważna informacja, tym bardziej, że Chiny są jednym z krajów, który wydobywa największe ilości tego surowca na naszej planecie. Wiele kopali powstało w ostatnich latach w Tybecie. Mieszkańcy tej krainy są przerażeni, że Partia Komunistyczna kieruje się tylko i wyłącznie chęcią zysku, ale górnikom nie zapewnia należytego bezpieczeństwa. Do tego dochodzi aspekt ekologiczny. Kopalnie znacznie zanieczyszczają środowisko naturalne jednego z najpiękniejszych zakątków Ziemi – Tybetu.

Szacuje się, że w ubiegłym roku w Chinach w podobny sposób zginęło blisko 3 tysiące górników.

Nie brakuje w tym wszystkim i haseł propagandowych dotyczących Tybetu. Wszystkim wmawia się, że Tybet od zawsze należał do Chin a opowieści o tym, że Tybet został siłą zajęty przez Chiny w latach pięćdziesiątych to mrzonki zbuntowanej mniejszości narodowej. Partia Komunistyczna wydaje na ten temat liczne książki tworząc nowa historię, niekorzystną dla „zbuntowanych Tybetańczyków”.

Niedawno w mediach chińskich wyemitowano film, który mówił, że Tybet był zawsze krajem feudalnym, a Dalajlama popierał niewolnictwo. Te oskarżenia są co najmniej niedorzeczne, ale wobec wszechobecnej cenzury Chińczycy maja tylko to źródło informacji i wielu niestety wierzy w te wszystkie komunały i propagandowe ideologie.