W drugą rocznice protestów Lhasie (z 14 marca 2008) na murach klasztoru pojawiło się kilka plakatów. Nawoływały one do powrotu Dalajlamy do Tybetu. Autorzy plakatów wyrazili tym samym nadzieję, że Duchowy Przywódca narodu połozy kres łamaniu praw człowieka. Zaledwie kilka godzin po zawieszeniu plakatów doszło w Dica do iście dantejskich scen.

Świadkowie mówią, ze klasztor został otoczony kordonem policji i nikt nie mógł do niego wejść, ani wyjść. Aresztowany trzech najwyższych ranga mnichów, do tego zamknięto szkółkę działającą w klasztorze. W tejże szkółce uczyła się kilkudziesięcioosobowa grupa młodych mnichów.

Funkcjonariusze Ludowej Policji Zbrojnej zatrzymali inkarnowanego lamę Tulku Osera, po wielogodzinnych przesłuchaniach lama został zwolniony. Wciąż jednak klasztor jest otoczony policją.

Pamiętne wydarzenia miały miejsce 11 marca 2008 roku, jednak do dzisiaj docierają do nas coraz nowsze informacje i fakty związane z tym przełomowym wydarzeniem. Już kilka dni po proteście Ari Rinpocze został aresztowany przez funkcjonariuszy służby bezpieczeństwa. Protesty miały ogromny wpływ niemal w całym Tybecie. Następstwem tego odważnego czynu mnichów były liczne demonstracje ludności we wszystkich dzielnicach.

Pod koniec lutego tego roku, dowiedzieliśmy się, że Pośredni Sąd Ludowy w Lhasie wydał wyrok skazujący Ariego Rinpocze na pięć lat więzienia. Nie oszczędzono także jego syna, który otrzymał karę dziesięciu lat więzienia. Uzasadnienie sądu opierało się na informacjach, jakoby Ari Rinpocze oraz jego syn prowadzili działalność separatystyczną i działali na szkodę państwa poprzez przekazywanie informacji za granicę.

Chińskie media dementują, jakoby Lhasie i prowincji Gansu doszło do zamieszek. Światowe organizacje humanitarne potwierdzają jednak, że naprawdę doszło do manifestów w stolicy Tybetu. W proteście brało udział około tysiąca osób, z czego kilkadziesiąt najbardziej aktywnych natychmiast aresztowano. Nie mniej w Lhasie było słychać gromkie głosy manifestując, wyrażali oni ogromną dezaprobatę dotyczącą braku wolności i przestrzegania praw człowieka w Tybecie.

Jak podaje Agencja Xinhua kilka dni temu doszło także do protestów w prowincji Markham. Tam Tybetańczycy domagali się odszkodowań w związku z działalnością chińskich kopalni niszczących środowisko naturalne regionu. Kiedy jednak dziennikarze Radio Wolna Azja próbowali się dowiedzieć czegoś więcej na tematy obu tych protestów, to usłyszeli od szefa Biura Bezpieczeństwa, że żadnych manifestów nie ma i nie było w ostatnim czasie.

Jak twierdzi Human Rights Watch:

„Chiński Rząd powinien także przestrzegać prawa do wolności wypowiedzi i pokojowego gromadzenia się w odpowiedzi na protesty w Lhasie i innych terenach tybetańskich podczas rocznicy.”

Do tego wszystkiego dochodzą setki osób aresztowanych na początku marca, w przeddzień 51. rocznicy wybuchu powstania narodowego w Tybecie. Większość tych zatrzymanych osób trafiła do aresztu bez żadnych podstaw prawnych. Human Rights Watch wzywa Chiny do oswobodzena wszystkich tych Tybetańczyków.

„Kolejne represje będą przyczyną takich wydarzeń, których chiński Rząd się obawia – powiedziała Sophie Richardson z Human Rights Watch. – Uwzględnienie głębokiego poczucia krzywdy, umożliwienie Tybetańczykom korzystanie z prawa do wolności wypowiedzi, gromadzenia się oraz sprawiedliwych procesów to jedyna droga do zagwarantowania „harmonii”, na której zależy Pekinowi.”

Czekamy na ustosunkowanie się chińskiego rządu do tego apelu. Trudno jednak przypuszczać, by Chiny zaczęły nagle respektować prawa człowieka. Ne mniej wezwanie Human Rights Watch to kolejny poważny głos w sprawie tybetańskiego problemu. Coraz więcej organizacji na świecie zaczyna Chinom stawiać twarde warunki i jak twierdzą politolodzy, Chiny w końcu będą musiały się ugiąć pod tą presją.

źródło: ratujtybet.org

Nie wiadomo, kiedy Google zablokują stronę google.cn. Wiadomo za to, że Chiny są nieugięte w negocjacjach i nie zamierzają ukorzyć się wobec gróźb internetowego giganta. Jak podają media, Google ma 30% udziałów na rynku wyszukiwarek internetowych w Chinach. Politycy uważają, że zakończone fiaskiem negocjacje stworzą Chinom nie lada problem, bo na pewno Google`i nie da się zastąpić. Dziś jednak brytyjskie media nie są już tak optymistyczne. Wszystko bowiem wskazuje na to, że o demokrację w Chinach nie chcą walczyć inne firmy z sektora IT i zamierzają złożyć Pekinowi ofertę przygotowania nowych mechanizmów wyszukiwania internetowego opartego na cenzurze. Media nie podają nazwy oferentów, ale jeśli te doniesienie się potwierdzą, to będzie to niewątpliwie ogromny cios w tych wszystkich, którzy od lat walczą o swobodę w Chinach.

Negocjacje z chińskim rządem trwają od polowy stycznia. Google żąda od Pekinu zaprzestanie cenzurowania internetu. Wielokrotnie przedstawiciele potentata internetowego publicznie grozili, że jeśli Chiny nie zastosują się do owych żądań, to gigant zamknie stronę google.cn (dziś najpopularniejszą wyszukiwarkę w Chinach).

Wczoraj strona chińska wydała oświadczenie, że Google musi się zastosować do obowiązującego w Chinach prawa, albo „ponieść konsekwencje”. Wszystko wskazuje więc na to, że Pekin i Partia Komunistyczna nie ugną się pod presją sieciowego giganta. Wszyscy oczekują dnia, w którym Google powie „NIE”. Przedstawiciele innych wyszukiwarek uspokajają – nikt cenzurowanym rynkiem w Chinach nie jest zainteresowany. Czyżby Chiny pozostały bez jakiejkolwiek wyszukiwarki?

Jak donosi „Gazeta Wyborcza”, przedstawiciel Google`i spotkał się z Izba Reprezentantów. Podczas tego spotkania padły słowa:

– Nie zmieniliśmy naszej decyzji. Jeśli władze Chin nadal będą cenzurowały dostęp do stron internetowych wówczas wycofamy się z tego rynku.

Chodzi tutaj o zablokowanie strony google.cn, będącą obecnie najpopularniejszą przeglądarką internetowym w Chinach. Owa decyzja Google ma być wsparciem dla tych wszystkich, którzy walczą o demokrację na świecie.
Nam jednak trudno uwierzyć w fakt, by groźby potentata robiły wielkie wrażenie na władzach Partii Komunistycznej. Prawdopodobnie Chiny już szukają alternatywy na wypadek, gdyby Google rzeczywiście spełniło swoją groźbę.

Dziś przypada pięćdziesiąta pierwsza rocznica pokojowego powstania narodu tybetańskiego przeciwko represjom komunistycznych Chin oraz druga rocznica protestów, które objęły cały Tybet w marcu 2008 roku. Z tej okazji składam hołd bohaterom i bohaterkom, którzy oddali życie za naszą sprawę, i modlę się o rychły koniec cierpień tych, których wciąż prześladuje się w Tybecie.

Doświadczani przez los od dziesięcioleci, Tybetańczycy zdołali zachować odwagę, determinację, przesyconą współczuciem kulturę i niezwykłą tożsamość. Otuchą napawa fakt, że kolejne pokolenie Tybetańczyków utrzymuje przy życiu naszą słuszną sprawę. Oddaję cześć odwadze tych, którzy wciąż znosić muszą strach i prześladowania.

Niezależnie od okoliczności, w jakich się znajdujemy, na wszystkich Tybetańczykach spoczywa obowiązek propagowania równości, harmonii i jedności różnych nacji oraz nieprzerwanego strzeżenia naszej tożsamości i kultury. Liczni Tybetańczycy w różnych regionach piastują odpowiedzialne stanowiska w strukturach partii, rządu i armii, pomagając rodakom na wszelkie sposoby. Uznajemy konstruktywny wkład wielu z nich i bez wątpienia, gdy Tybet zyska w przyszłości znaczącą autonomię, będą oni musieli nadal wywiązywać się z tych obowiązków.

Pragnę powtórzyć raz jeszcze, że kiedy problem Tybetu zostanie rozwiązany, ja ani inni przedstawiciele Tybetańskiej Administracji na Wychodźstwie nie zajmiemy żadnych stanowisk w rządzie Tybetu. Zapraszam urzędników ze wszystkich autonomicznych regionów Tybetu do odwiedzania, oficjalnie lub prywatnie, społeczności tybetańskich w wolnym świecie, by mogli zobaczyć na własne oczy i zrozumieć położenie oraz aspiracje tybetańskiej diaspory.

Niezależnie od miejsca osiedlenia, tybetańscy uchodźcy byli w stanie zachować i pielęgnować tradycje kulturalne i duchowe oraz propagować świadomość naszej sprawy. W przeciwieństwie do innych uchodźców odnosiliśmy na tym polu sukcesy, ponieważ umieliśmy zapewnić naszym dzieciom dobrą, nowoczesną edukację, wychowując je w zgodzie z tradycyjnymi wartościami. Zdołaliśmy także odtworzyć różne instytucje duchowych studiów i praktyki, gdyż przywódcy wszystkich czterech szkół buddyzmu tybetańskiego oraz religii bon żyją na wychodźstwie. W placówkach tych idzie za głosem powołania ponad dziesięć tysięcy mnichów i mniszek. Potrafiliśmy tam również zapewnić możliwości kształcenia duchownym i świeckim wciąż przybywającym tu z Tybetu. Jednoczesny, bezprecedensowy, dobrze rokujący na przyszłość rozkwit buddyzmu tybetańskiego na Wschodzie i Zachodzie pozwala wierzyć, że zdoła on przetrwać. Jest nam to pociechą w tym najtrudniejszym okresie historii Tybetu.

Władze chińskie prowadzą dziś liczne kampanie, w tym reedukacji patriotycznej, w wielu klasztorach Tybetu. Mnisi i mniszki, pozbawieni możliwości studiowania i praktykowania w spokoju, żyją w warunkach przywodzących na myśl więzienie. Sprawia to, że świątynie zaczynają przypominać muzea, i zmierza do zagłady buddyzmu.

Tybetańska kultura, oparta na buddyjskich zasadach współczucia i niestosowania przemocy, służy nie tylko Tybetańczykom, ale i całemu światu, w tym Chińczykom. Nadziei na przyszłość nie powinniśmy upatrywać więc li tylko w rozwoju materialnym – Tybetańczycy i w kraju, i poza jego granicami winni jednocześnie zdobywać nowoczesne wykształcenie oraz kultywować tradycyjne wartości, a ludzie młodzi, jak najliczniej, stawać się profesjonalistami i ekspertami w różnych dziedzinach.

Tybetańczykom trzeba przyjaznych relacji nie tylko z innymi nacjami, lecz również między sobą. Spory o rzeczy błahe nie zdają się na nic. Z całą powagę apeluję o rozwiązywanie wszelkich waśni w duchu cierpliwości i wyrozumiałości.

Niezależnie od tego, co mówi rząd Chin, istnieje poważny problem Tybetu. Świat o tym wie, gdyż ma dowody w postaci wszechobecności wojska i ograniczeń w swobodzie podróżowania. Nie służy to nikomu. Musimy zrobić wszystko, by problem ten rozwiązać. Od ponad trzydziestu lat staram się na wszelkie sposoby nawiązać rozmowy z Chińską Republiką Ludową w duchu Drogi Środka, czyli korzyści dla obu stron. Choć jasno wyraziłem aspiracje Tybetańczyków w zgodzie z konstytucją ChRL i Ustawą o regionalnej autonomii narodowej, nie osiągnęliśmy żadnych wymiernych rezultatów. Sądząc po postawie obecnych przywódców Chin, nadzieje na rychłe wypracowanie rozwiązania są niewielkie. Niemniej jednak pozostajemy niewzruszenie oddani kontynuowaniu dialogu.

Dumą i satysfakcją napawa fakt, że obopólnie korzystna idea Drogi Środka i słuszna sprawa Tybetańczyków z roku na rok zyskują coraz większe zrozumienie i wsparcie przywódców politycznych i duchowych, w tym prezydenta Stanów Zjednoczonych Ameryki, prestiżowych organizacji pozarządowych, społeczności międzynarodowej, a zwłaszcza chińskich intelektualistów. Nie ulega wątpliwości, że sprawa Tybetu nie jest konfliktem między Chińczykami a Tybetańczykami, lecz rezultatem skrajnie lewackiej polityki chińskich władz komunistycznych.

Od chwili wybuchu protestów w 2008 roku chińscy intelektualiści w kraju i poza jego granicami opublikowali ponad osiemset wyważonych artykułów poświęconych problemowi Tybetu. Wszędzie, gdzie podróżuję, ilekroć spotykam się z Chińczykami, zwłaszcza intelektualistami i studentami, czuję ich autentyczną sympatię i wsparcie. Ponieważ w ostatecznym rachunku problem chińsko-tybetański muszą rozwiązać oba nasze narody, przy każdej okazji staram się wyciągać rękę do Chińczyków i pracować na rzecz wzajemnego zrozumienia. Wszyscy Tybetańczycy powinni więc nawiązywać bliskie relacje z Chińczykami, próbując ukazać im prawdę o naszej sprawie i sytuacji w Tybecie.

Pamiętajmy też o narodzie Turkiestanu Wschodniego, który tyle przeszedł, oraz o coraz intensywniejszych prześladowaniach skazywanych na drakońskie wyroki, walczących o wolność chińskich intelektualistów. Pragnę tu dać wyraz mej solidarności z nimi i niewzruszonego wsparcia.

Sprawą wagi najwyższej jest zapewnienie miliardowi trzystu milionom Chińczyków dostępu do informacji o ich kraju i świecie, wolności wyrażania się oraz rządów prawa. Większa jawność w Chinach przyniesie więcej zaufania, na którym budować można harmonię, stabilizację i postęp. Wszyscy winni więc szczerze o to zabiegać.

Jako wolny rzecznik narodu tybetańskiego systematycznie informuję o jego aspiracjach przywódców Chińskiej Republiki Ludowej. Brak pozytywnej odpowiedzi rozczarowuje. Choć obecne władze mogą trwać przy polityce twardej ręki, zmiany na arenie międzynarodowej oraz w nastawieniu narodu chińskiego pozwalają wierzyć, że nadejdzie czasu triumfu prawdy. Nikt nie powinien więc tracić cierpliwości ani się poddawać.

Z uznaniem przyjmujemy decyzję V Forum Roboczego, które, w imię postępu i rozwoju, objęło wspólną polityką wszystkie ziemie tybetańskie, co znalazło odzwierciedlenie w wystąpieniu premiera Wen Jiabao podczas dorocznego posiedzenia Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych. Jest to zgodne z naszym wielokrotnie powtarzanym postulatem powołania jednej administracji dla całego Tybetu. Doceniamy też kroki podjęte w celu rozwijania różnych regionów Tybetu, zwłaszcza rolniczych i pasterskich. Musimy być jednak czujni, by ów rozwój nie naraził na szwank drogocennej kultury, języka i środowiska naturalnego Płaskowyżu Tybetańskiego, od którego zależy sytuacja w całej Azji.

Korzystając z okazji, pragnę podziękować przywódcom państw, intelektualistom, opinii publicznej, organizacjom pomagającym Tybetowi oraz wszystkim, którzy wierni prawdzie i sprawiedliwości, popierają naszą sprawę mimo presji i nacisków Chin. Przede wszystkim zaś z całego serca dziękuję rządowi i ludowi Indii oraz władzom lokalnym za ich nieprzerwane, szczodre wsparcie.

Na koniec – modlę się o dobro i szczęście wszystkich istot.

Źródło: http://tybetwatch.blox.pl/2010/03/Dalajlama-Oredzie-z-okazji-51-rocznicy-narodowego.html

W Szczecinie happening rozpoczyna się już za chwilę, tj. o godzinie 12:00. Pierwsza akcja będzie miała miejsca na legendarnym Deptaku Bogusława. Podczas happeningu ulicznego przechodnie będą mogli zapoznawać się z kulturą Tybetu, punktualnie w południe zabrzmieć ma hymn narodowy Tybetu.

Dwie godziny potem na auli Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego wszyscy szczecinianie będą mogli obejrzeć wystawę fotograficzno-informacyjną zatytułowaną „Tybetańscy bohaterowie”. Będą tak pokazywane między innymi zdjęcia najsłynniejszych więźniów politycznych. Będzie można też przy okazji wystawy porozmawiać o chińskich represjach i łamaniu praw człowieka w okupowanym Tybecie.

Podobne akcje odbywają się dziś w siedemdziesięciu miastach Polski. Cały świat dziś solidaryzuje się z Tybetem, w dniu 51 rocznicy wybuchu powstania.

Thinley Gyatso, przedstawiciel Dalajlamy w Katmandu został wczoraj zatrzymany przez chińską policję. Nikt nie zna powodu aresztowania. Ma to niewątpliwie związek z obawą przed tym, by wysłannik Dalajlamy nie wyszedł na ulice Lhasy wraz z innymi Tybetańczykami i nie protestował przeciwko łamaniu praw człowieka w tej części świata. Tyle że samo zatrzymanie wysłannika Duchowego Przywódcy Tybetu już teraz budzi wiele kontrowersji. Dyplomaci z całego świata publicznie wzywają chiński rząd do zaprzestawania aresztowań.

Jak podają azjatyckie media, do aresztów bezpodstawnie trafiło już ponad tysiąc osób. Nieznane są także okoliczności aresztowania samego Thinleya Gyatso, który w dniu aresztowania przebywał w Nepalu – suwerennym kraju, w miejscu, w jakim chińska policja nie ma prawa do działań.