Dziś przypada pięćdziesiąta pierwsza rocznica pokojowego powstania narodu tybetańskiego przeciwko represjom komunistycznych Chin oraz druga rocznica protestów, które objęły cały Tybet w marcu 2008 roku. Z tej okazji składam hołd bohaterom i bohaterkom, którzy oddali życie za naszą sprawę, i modlę się o rychły koniec cierpień tych, których wciąż prześladuje się w Tybecie.

Doświadczani przez los od dziesięcioleci, Tybetańczycy zdołali zachować odwagę, determinację, przesyconą współczuciem kulturę i niezwykłą tożsamość. Otuchą napawa fakt, że kolejne pokolenie Tybetańczyków utrzymuje przy życiu naszą słuszną sprawę. Oddaję cześć odwadze tych, którzy wciąż znosić muszą strach i prześladowania.

Niezależnie od okoliczności, w jakich się znajdujemy, na wszystkich Tybetańczykach spoczywa obowiązek propagowania równości, harmonii i jedności różnych nacji oraz nieprzerwanego strzeżenia naszej tożsamości i kultury. Liczni Tybetańczycy w różnych regionach piastują odpowiedzialne stanowiska w strukturach partii, rządu i armii, pomagając rodakom na wszelkie sposoby. Uznajemy konstruktywny wkład wielu z nich i bez wątpienia, gdy Tybet zyska w przyszłości znaczącą autonomię, będą oni musieli nadal wywiązywać się z tych obowiązków.

Pragnę powtórzyć raz jeszcze, że kiedy problem Tybetu zostanie rozwiązany, ja ani inni przedstawiciele Tybetańskiej Administracji na Wychodźstwie nie zajmiemy żadnych stanowisk w rządzie Tybetu. Zapraszam urzędników ze wszystkich autonomicznych regionów Tybetu do odwiedzania, oficjalnie lub prywatnie, społeczności tybetańskich w wolnym świecie, by mogli zobaczyć na własne oczy i zrozumieć położenie oraz aspiracje tybetańskiej diaspory.

Niezależnie od miejsca osiedlenia, tybetańscy uchodźcy byli w stanie zachować i pielęgnować tradycje kulturalne i duchowe oraz propagować świadomość naszej sprawy. W przeciwieństwie do innych uchodźców odnosiliśmy na tym polu sukcesy, ponieważ umieliśmy zapewnić naszym dzieciom dobrą, nowoczesną edukację, wychowując je w zgodzie z tradycyjnymi wartościami. Zdołaliśmy także odtworzyć różne instytucje duchowych studiów i praktyki, gdyż przywódcy wszystkich czterech szkół buddyzmu tybetańskiego oraz religii bon żyją na wychodźstwie. W placówkach tych idzie za głosem powołania ponad dziesięć tysięcy mnichów i mniszek. Potrafiliśmy tam również zapewnić możliwości kształcenia duchownym i świeckim wciąż przybywającym tu z Tybetu. Jednoczesny, bezprecedensowy, dobrze rokujący na przyszłość rozkwit buddyzmu tybetańskiego na Wschodzie i Zachodzie pozwala wierzyć, że zdoła on przetrwać. Jest nam to pociechą w tym najtrudniejszym okresie historii Tybetu.

Władze chińskie prowadzą dziś liczne kampanie, w tym reedukacji patriotycznej, w wielu klasztorach Tybetu. Mnisi i mniszki, pozbawieni możliwości studiowania i praktykowania w spokoju, żyją w warunkach przywodzących na myśl więzienie. Sprawia to, że świątynie zaczynają przypominać muzea, i zmierza do zagłady buddyzmu.

Tybetańska kultura, oparta na buddyjskich zasadach współczucia i niestosowania przemocy, służy nie tylko Tybetańczykom, ale i całemu światu, w tym Chińczykom. Nadziei na przyszłość nie powinniśmy upatrywać więc li tylko w rozwoju materialnym – Tybetańczycy i w kraju, i poza jego granicami winni jednocześnie zdobywać nowoczesne wykształcenie oraz kultywować tradycyjne wartości, a ludzie młodzi, jak najliczniej, stawać się profesjonalistami i ekspertami w różnych dziedzinach.

Tybetańczykom trzeba przyjaznych relacji nie tylko z innymi nacjami, lecz również między sobą. Spory o rzeczy błahe nie zdają się na nic. Z całą powagę apeluję o rozwiązywanie wszelkich waśni w duchu cierpliwości i wyrozumiałości.

Niezależnie od tego, co mówi rząd Chin, istnieje poważny problem Tybetu. Świat o tym wie, gdyż ma dowody w postaci wszechobecności wojska i ograniczeń w swobodzie podróżowania. Nie służy to nikomu. Musimy zrobić wszystko, by problem ten rozwiązać. Od ponad trzydziestu lat staram się na wszelkie sposoby nawiązać rozmowy z Chińską Republiką Ludową w duchu Drogi Środka, czyli korzyści dla obu stron. Choć jasno wyraziłem aspiracje Tybetańczyków w zgodzie z konstytucją ChRL i Ustawą o regionalnej autonomii narodowej, nie osiągnęliśmy żadnych wymiernych rezultatów. Sądząc po postawie obecnych przywódców Chin, nadzieje na rychłe wypracowanie rozwiązania są niewielkie. Niemniej jednak pozostajemy niewzruszenie oddani kontynuowaniu dialogu.

Dumą i satysfakcją napawa fakt, że obopólnie korzystna idea Drogi Środka i słuszna sprawa Tybetańczyków z roku na rok zyskują coraz większe zrozumienie i wsparcie przywódców politycznych i duchowych, w tym prezydenta Stanów Zjednoczonych Ameryki, prestiżowych organizacji pozarządowych, społeczności międzynarodowej, a zwłaszcza chińskich intelektualistów. Nie ulega wątpliwości, że sprawa Tybetu nie jest konfliktem między Chińczykami a Tybetańczykami, lecz rezultatem skrajnie lewackiej polityki chińskich władz komunistycznych.

Od chwili wybuchu protestów w 2008 roku chińscy intelektualiści w kraju i poza jego granicami opublikowali ponad osiemset wyważonych artykułów poświęconych problemowi Tybetu. Wszędzie, gdzie podróżuję, ilekroć spotykam się z Chińczykami, zwłaszcza intelektualistami i studentami, czuję ich autentyczną sympatię i wsparcie. Ponieważ w ostatecznym rachunku problem chińsko-tybetański muszą rozwiązać oba nasze narody, przy każdej okazji staram się wyciągać rękę do Chińczyków i pracować na rzecz wzajemnego zrozumienia. Wszyscy Tybetańczycy powinni więc nawiązywać bliskie relacje z Chińczykami, próbując ukazać im prawdę o naszej sprawie i sytuacji w Tybecie.

Pamiętajmy też o narodzie Turkiestanu Wschodniego, który tyle przeszedł, oraz o coraz intensywniejszych prześladowaniach skazywanych na drakońskie wyroki, walczących o wolność chińskich intelektualistów. Pragnę tu dać wyraz mej solidarności z nimi i niewzruszonego wsparcia.

Sprawą wagi najwyższej jest zapewnienie miliardowi trzystu milionom Chińczyków dostępu do informacji o ich kraju i świecie, wolności wyrażania się oraz rządów prawa. Większa jawność w Chinach przyniesie więcej zaufania, na którym budować można harmonię, stabilizację i postęp. Wszyscy winni więc szczerze o to zabiegać.

Jako wolny rzecznik narodu tybetańskiego systematycznie informuję o jego aspiracjach przywódców Chińskiej Republiki Ludowej. Brak pozytywnej odpowiedzi rozczarowuje. Choć obecne władze mogą trwać przy polityce twardej ręki, zmiany na arenie międzynarodowej oraz w nastawieniu narodu chińskiego pozwalają wierzyć, że nadejdzie czasu triumfu prawdy. Nikt nie powinien więc tracić cierpliwości ani się poddawać.

Z uznaniem przyjmujemy decyzję V Forum Roboczego, które, w imię postępu i rozwoju, objęło wspólną polityką wszystkie ziemie tybetańskie, co znalazło odzwierciedlenie w wystąpieniu premiera Wen Jiabao podczas dorocznego posiedzenia Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych. Jest to zgodne z naszym wielokrotnie powtarzanym postulatem powołania jednej administracji dla całego Tybetu. Doceniamy też kroki podjęte w celu rozwijania różnych regionów Tybetu, zwłaszcza rolniczych i pasterskich. Musimy być jednak czujni, by ów rozwój nie naraził na szwank drogocennej kultury, języka i środowiska naturalnego Płaskowyżu Tybetańskiego, od którego zależy sytuacja w całej Azji.

Korzystając z okazji, pragnę podziękować przywódcom państw, intelektualistom, opinii publicznej, organizacjom pomagającym Tybetowi oraz wszystkim, którzy wierni prawdzie i sprawiedliwości, popierają naszą sprawę mimo presji i nacisków Chin. Przede wszystkim zaś z całego serca dziękuję rządowi i ludowi Indii oraz władzom lokalnym za ich nieprzerwane, szczodre wsparcie.

Na koniec – modlę się o dobro i szczęście wszystkich istot.

Źródło: http://tybetwatch.blox.pl/2010/03/Dalajlama-Oredzie-z-okazji-51-rocznicy-narodowego.html

W Szczecinie happening rozpoczyna się już za chwilę, tj. o godzinie 12:00. Pierwsza akcja będzie miała miejsca na legendarnym Deptaku Bogusława. Podczas happeningu ulicznego przechodnie będą mogli zapoznawać się z kulturą Tybetu, punktualnie w południe zabrzmieć ma hymn narodowy Tybetu.

Dwie godziny potem na auli Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego wszyscy szczecinianie będą mogli obejrzeć wystawę fotograficzno-informacyjną zatytułowaną „Tybetańscy bohaterowie”. Będą tak pokazywane między innymi zdjęcia najsłynniejszych więźniów politycznych. Będzie można też przy okazji wystawy porozmawiać o chińskich represjach i łamaniu praw człowieka w okupowanym Tybecie.

Podobne akcje odbywają się dziś w siedemdziesięciu miastach Polski. Cały świat dziś solidaryzuje się z Tybetem, w dniu 51 rocznicy wybuchu powstania.

Thinley Gyatso, przedstawiciel Dalajlamy w Katmandu został wczoraj zatrzymany przez chińską policję. Nikt nie zna powodu aresztowania. Ma to niewątpliwie związek z obawą przed tym, by wysłannik Dalajlamy nie wyszedł na ulice Lhasy wraz z innymi Tybetańczykami i nie protestował przeciwko łamaniu praw człowieka w tej części świata. Tyle że samo zatrzymanie wysłannika Duchowego Przywódcy Tybetu już teraz budzi wiele kontrowersji. Dyplomaci z całego świata publicznie wzywają chiński rząd do zaprzestawania aresztowań.

Jak podają azjatyckie media, do aresztów bezpodstawnie trafiło już ponad tysiąc osób. Nieznane są także okoliczności aresztowania samego Thinleya Gyatso, który w dniu aresztowania przebywał w Nepalu – suwerennym kraju, w miejscu, w jakim chińska policja nie ma prawa do działań.

Panczenlama to odpowiednik buddyjskiego Dalajlamy. Tyle że Panczenlama jest „stanowiskiem” nie duchownym, lecz bardziej politycznym. Gjaltsen Norbu podczas oficjalnej konferencji prasowej powiedział:

„W tym nowym tysiącleciu powinniśmy brać na swoje barki odpowiedzialność historyczną za obronę narodu i pomaganie ludności.”

Panczenlama nie jest uważany przez Tybetańczyków. To totalne przeciwieństwo Dalajlamy. Panczenlama to stanowisko polityczne, mianowany duchowny przez Partię Komunistyczną uważa, ze Tybetowi i Tybetańczykom wolności się nie należy. Jak dotąd nie zdarzyło się, żeby Panczenlama kiedykolwiek wstawił się za Tybetem i bronił praw człowieka.

Do akcji pod hasłem „Tybetańscy bohaterowie” przyłączyło się już 70 miast. Na dzień dzisiejszy wiemy, że w połowie z tych miast odbędą się różnego rodzaju akcje mające na celu uświadamianie Polakom, w jakiej sytuacji znajduje się tybetański lud. W wielu miastach naszego kraju będziemy mogli obejrzeć wystawy fotograficzne, których celem będzie zaprezentowanie najbardziej znanych więźniów politycznych.

Udział w akcji na rzecz przestrzegana praw człowieka w Tybecie wyraziły też szkoły. Uczniowie części z nich będą rozdawać na ulicach miast ulotki zachęcające do aktywnego włączenia się do walki na rzecz wolności Tybetu.

Głównym organizatorem akcji „Tybetańscy bohaterowie” jest Program Tybetański Fundacji Inna Przestrzeń, we współpracy z rozmaitymi organizacjami pozarządowymi.

Nie znamy liczby wszystkich zatrzymanych Tybetańczyków. Niektóre niezależne media azjatyckie mówią o liczbie już blisko tysiącu aresztowań. Wszystkie światowe organizacje stojące na straży przestrzegania praw człowieka potępiły zachowanie Chin wobec Tybetu. Jak się jednak zdaje, owa nagana nie zrobi wielkiego wrażenia na Partii Komunistycznej – bo to prawdopodobnie ona stoi za rozkazem wspominanych aresztowań.

Na ulicach Lhasy pojawia się coraz więcej policji oraz służb porządkowych. Nieoficjalnie słyszy się także, że w stanie gotowości znajduje się wojsko.

Póki co nie został aresztowany żaden z mnichów tybetańskich. Wiadomo nam jednak od wczoraj, ze kapłani nie mogą opuszczać terenu klasztorów.

Chiny obawiają się zamieszek, jakie mogą mieć miejsce w Lhasie. Chodzi tutaj o uczczenie słynnego wybuchu narodowego powstania w 1959 roku. Prawdopodobnie to spowodowało falę aresztowań. W Lhasie w tym momencie można trafić do więzienia pod byle pretekstem. Jedni Tybetańczycy aresztowani są pod zarzutem posiadania rewolucyjnych publikacji, inni za poglądy polityczne lub religijne. Jak donoszą chińskie media, wielu zatrzymanych do aresztu trafiło bez żadnych podstaw prawnych. Wiemy też, że w regionie Tybetu powołano specjalne siły, których celem ma być „utrzymywaniu porządku publicznego”.

Ostatnie informacje, jakie opuściły hermetycznie zamknięte Chiny mówią, że mnisi trzech najważniejszych lhaskich klasztorów – Sera, Drepungu i Gandenu nie mogą opuszczać murów świątyń. W przeciwnym razie również trafią do wiezienia. Policja będzie mnichom osobiście dostarczała żywność do klasztorów i skrupulatnie sprawdzać, czy mnisi zachowują się „nienagannie”.

Aresztowani Tybetańczycy rozprowadzali płytę na terenie prowincji Qinghai. Dziś wiemy, że sześciu z jedenastu aresztowanych zwolniono po uiszczeniu kaucji. Dodatkowo zadaniem zwolnionych warunkowo więźniów jest zebranie wszystkich rozprowadzonych płyt. Jeśli więźniowie tego nie zrobią, to ponownie trafią przed chiński Sąd.

Nieznane są losy piątki pozostałych aresztowanych. Nie wiadomo, jakie wyroki usłyszeli i gdzie są przetrzymywani.

Ciekawostką jest fakt, że znajdujący się na warunkowym zwolnieniu więźniowie nie próbują odzyskać rozprowadzonych nagrań. Mało tego – niektóre utwory pojawiły się na słynnym portalu YouTube. Poniżej podajemy linki do wspominanych piosenek:

http://www.youtube.com/watch?v=RQT5n_OytJc

http://www.youtube.com/watch?v=4zhey8zPTkg

http://www.youtube.com/watch?v=gjHxLYa1eYA

http://www.youtube.com/watch?v=jyPAI_18Hnk

Dwa lata po Igrzyskach w chinach znów nastała „cisza”. I bynajmniej ie chodzi tutaj o to, że nagle Partia Komunistyczna i rząd Chin odpuścił walczącym o niepodległość Tybetańczykom. To po prostu świat o tej części naszej planety zapomniał. Mamy swoje problemy, swoje kłopoty… Niewiele osób z tych, które wówczas protestowały ma dziś świadomość tego, co dzieje się w Tybecie. Mało tego – same media także zepchnęły tybetański problem gdzieś na margines i o niezwykle ważnej wizycie Dalajlamy IV w Stanach Zjednoczonych informowały zdawkowo. Tymczasem policja chińska wciąż dokonuje absurdalnych aresztowań i wciąż skazuje walczących o swoje prawa Tybetańczyków na kary wieloletniego więzienia, bądź kary śmierci.

Podczas spotkania z kongresmanami Dalajlama wyraził są, iż „Dzisiejsza Komunistyczna Partia Chin jest w istocie partią komunistyczną bez ideologii komunistycznej”. Podkreślał też wielokrotnie, że obecne rządy mocarstwa cieszą się niewielkim poparcie,, że ludność Chin i Tybetu jest przerażona skalą korupcji wśród najwyższych urzędników państwowych. Duchowy przywódca Tybetu pokusił się też o stwierdzenie, że czas najwyższy, by Komunistyczna Partia została rozwiązana, a jej przywódcy odeszli z wdziękiem.
Kilka dni po zakończeniu wizyty Dalajlamy XIV w USA chiński rząd wydał oświadczenie, które podważa autorytet i prawdziwość słów przywódcy Tybetu. Chińskie władze dowodzą, iż cieszy się ogromnym poparciem ze strony rodaków i że Chinach panuje ogólna zgoda. A słowa Dalajlamy to kłamstwo, które ma na celu zdyskredytowanie Partii Komunistycznej na światowym forum.