Na zdjęciu umieszczonym na stronie 15 piątkowych „Wiadomości Pekińskich” widać wywożenie rikszami rannych w białych koszulach zaplamionych krwią. Podpis zawiera tylko słowo: „Ranni”, ale każdy w Pekinie wie, o co chodzi. To zdjęcie sprzed prawie 20 lat wykonane tuż po masakrze na placu Bramy Niebiańskiego Spokoju jest na świecie prawie tak znane, jak fotografia człowieka zatrzymującego czołgi.

„Wiadomości Pekińskie” to jedna z lokalnych gazet, a zdjęcie umieściła w cyklu „30 lat przemian” w retrospekcji twórczości Liu Xiangchenga, fotografa AP i „Time’a”. Liu należy do czołówki światowego fotoreportażu, dostał Pulitzera za zdjęcia z puczu moskiewskiego.

Uwagę cenzorów mogło uśpić to, że zdjęcie umieszczono wśród trzech innych tego samego fotografa. Widać na nich młodego Chińczyka na rolkach przy pomniku Mao, młodych ludzi w okularach słonecznych i parę zakochanych.

W piątek rano cenzorzy szybko zauważyli pomyłkę i wysłali ludzi do kiosków, by wykupili nakład. Jak donosiły media, w Hongkongu nie wszędzie się to udało i gdzieniegdzie gazetę można było kupić.

Sprawa jest bardzo poważna, bo od 20 lat wszystko, co dotyczy Tiananmen, jest w Chinach tabu. Wszystko, co w Chinach idzie do druku, podlega instrukcjom partyjnego wydziału propagandy, który nadzoruje media. Zasadniczo zakazane są trzy tematy na T – Tajwan, Tiananmen i Tybet – i jeden na F – Falun Gong. Na wszelki wypadek wydział ma ludzi w redakcjach, którzy czytają gotowe wydania, by wyłapać „błędy polityczne”.

Prawdopodobnie nie tylko cenzor, który „zaspał”, straci pracę, ale i redaktorzy prowadzący i naczelni. W piątek gazeta odmawiała komentarzy, milczały także władze. W piątek artykuł i zdjęcia znikły ze strony internetowej pekińskiego dziennika. Amerykański znawca chińskich mediów David Bandurski spodziewa się, że z karą władze zaczekają na koniec olimpiady, która zaczyna się 8 sierpnia.

„Wiadomości Pekińskie” powstały w 2003 r. jako wspólne przedsięwzięcie dwóch gazet z Kantonu, gdzie media są bardziej liberalne niż w Pekinie. W 2005 r., po serii artykułów o korupcji, doszło do odwołania naczelnego redaktora gazety Yang Bina i redakcja podjęła wtedy jednodniowy strajk w jego obronie.

Sprawy nie komentuje fotograf, który wrócił kilka lat temu do Chin i mieszka dziś w Pekinie.

Źródło: Gazeta Wyborcza

Odpowiem jak jeden z bohaterów filmu „Nóż w wodzie” – bo idzie się, żeby iść. Dodam jeszcze: ważne, aby nie zbłądzić.

Chiński Tybet

Wiza to za mało, aby dostać do Lahsy, stolicy Tybetu. Chińscy mocarze niechętnie widzą turystów w tej części swojego kraju. Przepisy zmieniają się jednak z dnia na dzień w zależności od sytuacji w tej prowincji. Na ogół trzeba wykupić w Chengdu wycieczkę z biletem lotniczym w jedną stronę i przepustkę na wjazd do Tybetu.
Lądujemy w Lahsie. Nagle znajdujemy się na 3700 m n.p.m. Ostre światło, silne słońce. Cztery dni aklimatyzacji. Wspaniały Pałac Potala, świątynie, ostre powietrze, atmosfera lamaizmu. Życzliwi ludzie. (…)

Źródło:  Gazeta Lubuska