Został aresztowany w kwietniu 2009 r., za udział w proteście i rozdawanie ulotek wzywających do „wolności dla Tybetu”, w Okręgu Kardze. Przez siedem miesięcy przebywał w areszcie w Kardze. W tym czasie był poddawany torturom i bity, co nie tylko spowodowało liczne obrażenia, ale także zaburzenia psychiczne, na które cierpiał od czasu zwolnienia z aresztu.

Pretekstem do aresztowania 109 mnichów był protest, jaki miał miejsce w 2009 roku, mnisi uczestniczyli w pokojowej demonstracji, domagając się poszanowania dla świętowania Tybetańskiego Nowego Roku. Większość aresztowanych zwolniono już wcześniej, do tej pory pozostawało jeszcze w więzieniu tych czworo. Mimo opuszczenia więzienia, mnisi nie cieszą się dobrym samopoczuciem. Podczas pobytu w areszcie poddawano ich torturom, bito i poniżano. Obecnie są w tragicznym stanie. Jest to niestety kolejny dramatyczny przykład, jak na oczach chińskich stróżów prawa pozbawia się Tybetańczyków godności i poddaje okrutnym torturom. Polityka władz chińskich jest niezmienna od długiego czasu, niestety Zachód niewiele w tym kierunku robi.

W akcję Wielkiego Marszu Pokoju włączają się od zawsze członkowie tybetańskiego rządu, a w 2009 roku, tę inicjatywę wsparła także Miss Tybetu, co świadczy o wielkim zainteresowaniu tym przedsięwzięciem. Ludzie, którzy wspierają Wielki Marsz Pokoju podkreślają, że sprawa wolnego Tybetu jest także powiązana z ogólnym wymiarem bezpieczeństwa narodowego. Marsz ma zwrócić uwagę na sprawę wolności, sprawiedliwości i demokracji. Dlatego cała inicjatywa zyskuje bardziej ogólną perspektywę. Marsz trwa bardzo długo, zaczął się 10 grudnia, a planowane zakończenie ma mieć miejsce 30 stycznia. Pomysłodawcą i jednocześnie uczestnikiem Wielkiego Marszu pokoju jest dr Yadav, który popiera pokojową walkę o wolność Tybetu, znany jest także jako organizator Światowego Kongresu o Tybecie.

Dane znajdujące się w raporcie pochodzą z kwietnia 2009 roku. Według informacji zawartych w dokumentach, okazuje się, że liczba Tybetańczyków przebywających na emigracji wynosi ponad 120 tysięcy. W tym znajduje się ok 60% mężczyzn i 40% kobiet. Najczęściej wybieranym miejscem emigracji są oczywiście Indie, gdzie przebywa ponad 90 tysięcy, ale także w Nepalu i Bhutanie, ok. 18 tysięcy przebywa w innych miejscach. W porównaniu z poprzednim raportem liczba Tybetańczyków znacznie wzrosła. Wpływ na ten fakt miały na pewno czynniki społeczne i polityczne. Na pewno warto zapoznać się z tym raportem. To znacznie więcej niż tylko dane statystyczne, ponieważ pokazują doskonale trudną sytuacją Tybetańczyków, którzy nie mogą żyć w swoim własnym kraju.

Sonam Tsering został skazany na karę śmierci za udział w nielegalnej demonstracji w Lhasie, które miały miejsce 14 marca 2008 roku. Po dwóch latach procesu ten wyrok mocno zaskakuje, jednak niestety jest normą jeśli chodzi o władze chińskie. Po demonstracji, chińska policja oferowała nagrody pieniężne za jakiekolwiek informacje o Tybetańczyku. Sonam Tsering ukrywał się do jesieni 2009 roku, kiedy to został zatrzymany przez chińską policję. Wyrok jest najcięższą karą, miejmy nadzieję, że spotka się z ostrą reakcją ze strony innych państw. Skazani zostali także Tybetańczycy, którzy pomagali mu się ukrywać, wynikiem ich procesów jest kara więzienia. Kary śmierci i aresztu to stałe procedury, które dosięgły wielką liczbę Tybetańczyków, którzy wzięli udział w protestach w Lhasie.

Na dowód tego wszystkiego wyciekła sprawa sprzed dwóch dni, kiedy to wyroki więzienia od 5 do 12 lat otrzymali trzej mnisi, jacy nie chcieli się wyrzec Dalajlamy. To efekt wielotygodniowych działań, kiedy to owi mnisi byli poddawani licznym zajęciom edukacji patriotycznej. Po tych zajęciach mieli się wyrzec Dalajlamy i więcej nie nawoływać do powrotu Duchowego Przywódcy do Tybetu.

Po tum, jak zajęcia edukacyjne spełzły na niczym mnisi aresztowani w 2009 roku zostali postawieni przed sądem. Wynikiem tego były trzy wyroki skazujące. Teraz wspomniani mnisi będą musieli odbyć karę za to, że sympatyzują z Dalajlamą.

Łangdu, mnich tybetański, został złapany przez chiński aparat policyjny 2 sierpnia 2009 roku. Nie brał udziału w wielkim proteście czy demonstracji. Łangdu zorganizował swój indywidualny, bardzo symboliczny protest, w którym wziął udział jedynie on sam, wszystko odbyło się w Czamdo. Celem jego protestu było zwrócenie uwagi na złą sytuację Tybetu. W głoszonych hasłach pojawiał się przede wszystkim temat powrotu Dalajlamy oraz niepodległości Tybetu. Podobnie, jak w przypadku innych zatrzymań, nie wiadomo, gdzie jest przetrzymywany. Według niektórych źródeł, po aresztowaniu, jego ojciec stracił pracę.

Źródło: Tybetwatch

W liście kierowanym do Jerzego Buzka czytamy:

„Zwracamy się do Pana w przededniu Pańskiej wizyty w Chińskiej Republice Ludowej, z prośbą aby wykorzystał Pan swoje możliwości w celu doprowadzenia do uwolnienia Dhondupa Wangchena, tybetańskiego twórcy filmowego, aresztowanego w 2008 roku za pokojowe korzystanie z prawa do swobody wypowiedzi.

Pańska wizyta w Chinach odbywa się w niezwykle ważnym momencie. Dlatego prosimy Pana o zajęcie stanowiska w sprawie uwolnienia Dhodnupa Wangchena. Mając na uwadze stan jego zdrowia, zwracamy się także z uprzejmą prośbą, aby zwrócił się Pan do władz ChRL o umożliwienie żonie Dhodnupa Wangchena, Lhamo Tso, odwiedzenie męża w towarzystwie lekarza.

(źródło: ratujtybet.org)

Nie wiemy jeszcze, jak do tego zagadnienia podejdzie Przewodniczący Parlamentu Europejskiego. Zapewne po powrocie z Chin polski polityk będzie musiał odpowiedzieć na kilka pytań dziennikarzy walczących o wolność wypowiedzi na całym świecie, także i w komunistycznych Chinach. Póki co należy mec nadzieję, ze Jerzy Buzek weźmie sobie do serca apel Fundacji i nie omieszka odjąć negocjacji w sprawie uwolnienia tybetańskiego artysty.

Góra Ser Ngul Lo (Rok Srebra i Złota) uważana jest przez Tybetańczyków za świętą i ma dla nich ona szalenie ważne znaczenie. Nie godzą się z działalnością kopalni twierdząc, że to rani ich kulturę i religię. Póki co protesty są symboliczne, ale Chińska policja już podjęła działania. Aresztowano wielu Tybetańczyków, którzy w podobny sposób prostowali w ubiegłym roku.

Zeszłoroczne wydarzenia mają tutaj ogromnie ważne znaczenie. Przypomnijmy: zamieszki w 2009 doprowadziły do zamkniecie trzech kopalni. Ich prace wznowiono dopiero po zasileniu regionu większą ilością policji i wojska.

Problem zdaje się zaogniać, jak donosi Radio Wolna Azja:

- „Przeciwko kopalniom protestują tysiące ludzi, młodych, starych, mężczyzn, kobiet, ale mówi się, że Zhang Qingli, sekretarz partii Tybetańskiego Regionu Autonomicznego (TRA), powiedział, że prace mają ruszyć, nawet jeśli będzie wymagało to użycia siły.”

Do dziś nie doczekaliśmy się żadnego oświadczenia ze strony miejscowych władz. Jedyna informacja to nazwiska skazanych, wysokość wyroku oraz powód skazania. Jak twierdza sędziowie i policja, trzech aresztowanych przez długi czas działało na szkodę Chin głosząc rewolucyjne hasła i podburzając swoich rodaków przeciwko władzom komunistycznym. Pośredni Sąd Ludowy nie przedstawił żadnych dowodów, na podstawie których skazano trzech Tybetańczyków, rzekomo mieli oni dokonywać aktów terroru.

Pierwszym skazanym jest Czodar, mnich klasztoru Kirti, w więzieniu spędzi on trzynaście lat. Drugi to Dzigme:

„To były mnich z Kirti, został skazany na siedem lat więzienia za „utrzymywanie kontaktów z zagranicznymi siłami separatystycznymi” oraz ujawnienie tajemnicy państwowej – podają azjatyckie media. – Trzeci to ziamjanga Phuncoga, mnicha z Kirti, skazano na sześć lat więzienia za „działalność separatystyczną” i kontakty z „wrogimi siłami”. Zatrzymano go w marcu 2009 roku za przekazanie informacji o samospaleniu Tabu, duchownego z tego samego klasztoru.”