Jest na znajomość Karty olimpijskiej oblałaby pewnie większość z ponad 10 tysięcy sportowców startujących w Pekinie, a może i kilku członków MKOl. Jedno zdanie jest jednak dzięki chińskim igrzyskom dobrze znane. Wpisano je w słynnym już artykule 51, w punkcie trzecim. „Żaden rodzaj demonstracji ani propagandy politycznej, religijnej lub rasowej nie jest dozwolony na obiektach, arenach i innych terenach igrzysk”.

W innym punkcie pojawia się jeszcze uwaga, że zabronione jest też umieszczanie jakichkolwiek materiałów propagandowych na sportowcach (tak to ujmuje Karta), ich stroju i sprzęcie.

To oznacza, że nawet kontrowersyjny znaczek wpięty w klapę podczas ceremonii otwarcia, naklejka z napisem „Wolny Tybet” na rowerze, dysku treningowym albo polityczny transparent na balkonie w wiosce olimpijskiej byłyby wbrew dokumentowi, który jest konstytucją MKOl. Nieważne, czy taki znaczek dotyczy Tybetu, czy serbskości albo albańskości Kosowa. Grozi za to dyskwalifikacja lub odebranie akredytacji. Teoretycznie. (..)

Źródło: RP.pl

- Pamięć o Tybetańczykach, którzy walczą o przetrwanie swej kultury, jest obowiązkiem. Radość związana z igrzyskami nie może przesłonić troski o ludzi i ich prawa – zaapelował przewodniczący Parlamentu Europejskiego na łamach niemieckiej gazety „Bild”. – Chciałbym zachęcić wszystkich sportowców, aby dokładniej się przyjrzeli, zamiast odwracać wzrok. Każdy może na swój sposób dać przykład. Żaden funkcjonariusz nie może w tym przeszkodzić – dodał. Podkreślił, że nie weźmie udziału w ceremonii otwarcia igrzysk olimpijskich w Pekinie, ponieważ rozmowy między Dalajlamą a chińskim rządem nie przyniosły żadnych skutków. MKOl stawia sprawę jasno: protesty w obiektach sportowych i w wiosce olimpijskiej są zakazane. Zawodnik, który np. w trakcie ceremonii wręczania medali założy koszulkę z napisem „Wolny Tybet”, złamie Kartę olimpijczyka. A za to grozi wykluczenie z igrzysk, odebranie medalu. Zatem czy nasi olimpijczycy będą milczeć? – Dużo z nimi rozmawiałem. Odpowiedzieli, że polityka w Pekinie ich nie interesuje – mówił w trakcie zatwierdzania naszej kadry na Pekin szef PKOl Piotr Nurowski. Wcześniej zadeklarował, że np. na konferencjach prasowych zawodnicy będą mogli mówić, co chcą. Bo protestować można na wiele sposobów. Jeśli ktoś będzie na podium krzyczał „Wolność dla Tybetu”, narazi się na konsekwencje. Ale ogolenie głowy tak, jak robią to tybetańscy mnisi, już nie jest złamaniem Karty olimpijczyka. O takiej formie protestu wspomina nasz faworyt do złota w podnoszeniu ciężarów Szymon Kołecki. – Na miejscu zorientuję się, jak wygląda przestrzeganie praw człowieka w Chinach. Jeśli okaże się, że są łamane, na pewno zaprotestuję – deklaruje.

Źródło: Metro

Do dokumentu dotarli dziennikarze telewizji ARD i zaprezentowali jego fragmenty w poniedziałkowym magazynie „Report Mainz”. Instrukcja ma aż 49 stron i przeznaczona jest tylko do wewnętrznego użytku.

Władze MKOl przedstawiają listę tematów, o których nie powinno się rozmawiać. Proponują także gotowe rozwiązania, jak radzić sobie z niewygodnymi pytaniami dziennikarzy. Radzą szybko zmieniać temat, nawet na taki, który mógłby sugerować, że nie zrozumiało się pytania, lub przedstawiają kilka gotowych odpowiedzi – wymijających i bardzo ogólnych.

Gościem programu telewizyjnego był Joerg Schild, prezydent Szwajcarskiego Komitetu Olimpijskiego. Nie krył oburzenia. – Władze MKOl powinny zamiast zajmować się doradztwem medialnym, przyjrzeć się przestrzeganiu zapisów Karty olimpijskiej przez gospodarzy igrzysk. Coś jest nie w porządku, jeśli ludzie rządzący sportem nie potrafią już być obiektywni – twierdzi.

Źródło: RP.pl

Chińczycy wydali właśnie podręczny zbiór zaleceń dla kibiców, którzy wybierają się na igrzyska. Na teren obiektów olimpijskich nie zostanie wpuszczony nikt z kuszą, łukiem, siekierą, pistoletem, ale też zapalniczką, profesjonalną kamerą wideo, instrumentem muzycznym, zbyt dużą walizką lub torbą.

Największe kontrowersje wzbudza zapis, że na trybuny nie wolno wnieść flag narodowych krajów nieuczestniczących w igrzyskach. I łatwo się domyślić, że chińskim władzom nie chodzi pewnie o Watykan, lecz głównie o Tybet i Tajwan. Ten ostatni kraj bierze wprawdzie udział, ale jako „Chińskie Tajpej” i pod sztandarem olimpijskim, by nie drażnić kontynentalnych Chin, które nie uznają niepodległości wyspy. Flagi innych krajów można wnosić, ale ich maksymalny rozmiar to 1×2 m.

Zbiór przepisów dla kibiców tłumaczony jest na angielski jako „Spectators House Rules” i „Good Habit for a Good Games”, czyli „Dobre obyczaje na dobre igrzyska”. Przepisy są szczegółowe – jest m.in. mowa, że można wnieść szminkę do ust, ale „tylko w ograniczonych ilościach”. Dlaczego? Tego oczywiście „Dobre obyczaje” już nie tłumaczą, ale można się domyślać, że mając dużo szminki, można zrobić transparent poza kontrolą organizatorów. A kontrola będzie ostra. „Do boju, Polsko” czy „Let’s go USA” – takich napisów przygotowanych już wcześniej też nie zobaczymy podczas telewizyjnych relacji, bo ochroniarze mają zabierać wszelkie banery popierające poszczególne kraje. Chińczycy twierdzą, że kłóci się to z ideą igrzysk – „imprezy pokojowej, ponad podziałami i wyzutej z niezdrowej rywalizacji”.

Na trybuny nie można też zabierać zwierząt – wyjątkiem są psy przewodnicy. Zakazane są radia i urządzenia do łączności bezprzewodowej. Ochroniarze skonfiskują też duże parasole. Przestępstwami będą też: plucie, przeklinanie (także po angielsku), pijaństwo i golizna. Ze względów bezpieczeństwa kibicom odradza się też przychodzenie na areny olimpijskie z dziećmi.

„Dobre obyczaje” są w większości zgodne z przepisami Karty Olimpijskiej i regułami bezpieczeństwa na imprezach masowych, ale światowe media podkreślają, że podczas poprzednich igrzysk nie były aż tak szczegółowe, a organizatorzy nie kładli na nie tak dużego nacisku.

Okazuje się jednak, że nawet tak restrykcyjne przepisy można obejść. W Australii sportowcy wybierający się do Pekinu dostaną od organizacji broniących praw człowieka specjalny „zestaw tybetański”. W jego skład wchodzi m.in. koszulka z napisem „Popieram prawa człowieka”. Koszulka nie łamie żadnych przepisów, bo nie ma na niej flagi tybetańskiej ani innych graficznych symboli mogących kojarzyć się z Tybetem. Napis jest dozwolonych rozmiarów w dwóch językach – po mandaryńsku i angielsku.

Chińczycy z jednej strony pouczają fanów, co im wolno, a czego nie, ale z drugiej strony drżą, czy kibice z zagranicy w ogóle pojawią się w Chinach. Na nieco ponad trzy tygodnie do startu igrzysk w hotelach zarezerwowanych jest ledwie 30 proc. miejsc. Trzygwiazdkowe świecą pustakami (jedynie 10 proc. rezerwacji na sierpień), większość zajętych miejsc to ekskluzywne obiekty dla oficjeli i polityków. Chińczycy nadal twierdzą jednak, że do Pekinu w czasie igrzysk przyjedzie ok. pół miliona gości. Na trybunach ma też zasiąść 1,5 mln Chińczyków.

Źródło: Gazeta.pl