Kołecki był w ścisłym kontakcie z grupą „Studenci dla Wolnego Tybetu”. Pozornie ogolenie głowy to nic wielkiego, ale nie dla Kołeckiego, który nosił długie włosy i był z nich dumny. Na okres olimpiady rozgrywanej w Chinach, które okupują Tybet, ciężarowiec postanowił w akcie solidarności upodobnić się do ciemiężonych mnichów buddyjskich w Tybecie.

- Regularnie interesują się sytuacją na świecie, śledzę wszystkie najważniejsze wydarzenie, a więc również te, które dotyczą Tybetu – powiedział Polak po powrocie z Pekinu agencji AFP.

26-letni Szymon zdobył srebrny medal w kategorii 94 kg. – Powiedzmy, że ogolenie głowy było symbolem – dodał.

MKOl w Karcie Olimpijskiej mówi, że „wszelkie rodzaje demonstracji politycznych, religijnych czy rasowych nie jest dopuszczalna na olimpijskich stronach, obiektach i strefach”.

Jeden z liderów polskiej organizacji Studenci dla Wolnego Tybetu, Witek Hebanowski, powiedział AFP, że był w kontakcie z Kołeckim przed olimpiadą. Hebanowski potwierdził, że sportowiec tłumaczył mu powody zmiany wyglądu.

Przed startem igrzysk kilkudziesięciu sportowców wystosowało list otwarty do prezydenta Chin Hu Jintao, wzywając go do wprowadzenia w Państwie Środka swobody wypowiedzi i wyzwania, również w Tybecie. Zaapelowali o uwolnienie bojowników o prawa człowieka.

Ale łysa głowa Kołeckiego zdaje się być pierwszą akcją protestacyjną sportowca przeciw zasadom chińskiego komunizmu, który jest oskarżony przez obrońców praw Tybetu o przelewanie krwi w leżącym w Himalajach regionie.

źródło informacji: AFP/INTERIA.PL

Jest na znajomość Karty olimpijskiej oblałaby pewnie większość z ponad 10 tysięcy sportowców startujących w Pekinie, a może i kilku członków MKOl. Jedno zdanie jest jednak dzięki chińskim igrzyskom dobrze znane. Wpisano je w słynnym już artykule 51, w punkcie trzecim. „Żaden rodzaj demonstracji ani propagandy politycznej, religijnej lub rasowej nie jest dozwolony na obiektach, arenach i innych terenach igrzysk”.

W innym punkcie pojawia się jeszcze uwaga, że zabronione jest też umieszczanie jakichkolwiek materiałów propagandowych na sportowcach (tak to ujmuje Karta), ich stroju i sprzęcie.

To oznacza, że nawet kontrowersyjny znaczek wpięty w klapę podczas ceremonii otwarcia, naklejka z napisem „Wolny Tybet” na rowerze, dysku treningowym albo polityczny transparent na balkonie w wiosce olimpijskiej byłyby wbrew dokumentowi, który jest konstytucją MKOl. Nieważne, czy taki znaczek dotyczy Tybetu, czy serbskości albo albańskości Kosowa. Grozi za to dyskwalifikacja lub odebranie akredytacji. Teoretycznie. (..)

Źródło: RP.pl

„Muszę przyznać, że igrzyska olimpijskie to dla mnie jedna z bardziej parszywych instytucji we współczesnym świecie” – wtóruje mu Igor Zalewski w „Polsce”. Publicysta porównuje działaczy Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego do twórców pornografii. A nawet twierdzi, że „branża pornograficzna jest uczciwsza od MKOl”, bo „w pornografii chodzi o to, żeby zarobić, a nie o jakieś antyczne bzdety”. Zarazem Zalewski zapewnia, że nie zamierza ogłaszać telewizyjnego bojkotu olimpiady, czy potępiać biorących w niej udział sportowców. Czyli – idąc tokiem jego rozumowania – generalnie jest przeciw pornografii, ale czasem lubi obejrzeć sobie coś mocniejszego do poduszki. Słabość jest wszak rzeczą ludzką…

Już na poważnie postawę Zalewskiego i jemu podobnych opisuje w „Dzienniku” Cezary Michalski: „Radykalnych przeciwników olimpiady w Pekinie było w skali świata wystarczająco dużo, aby wypełnili kadry każdej telewizyjnej relacji. (…) Jednak w każdym kraju pozostają mniejszością, z którą demokratyczni przywódcy nie muszą się liczyć. Większość obywateli bogatego Zachodu nie tylko, że nie chce ryzykować swojego dzisiejszego poziomu bogactwa, ale chce je nadal pomnażać. A to zależy od wzrostu ekonomicznego i politycznej stabilizacji w Chinach. I w głębi duszy zachodnie społeczeństwa są dzisiaj tak samo realistyczne jak Bush czy Sarkozy. Zatem większość z nas zasiądzie przed telewizorami z ulgą, że olimpiada jednak nie zostanie zakłócona, że porządek panuje w Pekinie, a kryzys tybetański udało się rytualnie obsłużyć za tak niewielką dla światowego porządku cenę”.

Dla publicystów „Rzeczpospolitej” i „Polski” rzeczywiście za bardzo niewielką cenę. Kilka pełnych oburzenia komentarzy i można zasiąść przed telewizorem w poczuciu dobrze spełnionego obowiązku. Dokładnie tak, jak pisze w „Rz” Mirosław Żukowski: „Niech żyją igrzyska, niech gra telewizor”.

Źródło: Gazeta Wyborcza

Od dziś do czwartku najważniejszym miejscem w olimpijskim Pekinie nie będzie żaden z obiektów igrzysk, tylko Narodowe Centrum Sztuki Nowoczesnej. Tam Jacques Rogge, prywatnie kolekcjoner abstrakcyjnych obrazów, zbierze na trzy dni wszystkich członków MKOl. To już 120. sesja komitetu – podobne odbywają się każdego roku, ale ta będzie obserwowana wyjątkowo uważnie.

Po pierwsze, poprzedza najbardziej kontrowersyjne igrzyska od ćwierć wieku, a problemów z nimi ciągle przybywa: krwawy zamach na policjantów w Xinjiangu, powrót smogu, zapowiadane przez meteorologów gwałtowne burze w dniu otwarcia oraz tajfuny w Qingdao, Hongkongu i Szanghaju. Po drugie, to ostatnie spotkanie MKOl w pełnym składzie przed wielkimi wyborami. Za rok podczas sesji w Kopenhadze członkowie komitetu mają wskazać gospodarza letnich igrzysk 2016 roku, a przede wszystkim zdecydować, kto będzie ich przewodniczącym przez następne lata. Liczenie głosów i zawieranie wstępnych sojuszy już trwa. (…)

Źródło: RP.pl

- Pamięć o Tybetańczykach, którzy walczą o przetrwanie swej kultury, jest obowiązkiem. Radość związana z igrzyskami nie może przesłonić troski o ludzi i ich prawa – zaapelował przewodniczący Parlamentu Europejskiego na łamach niemieckiej gazety „Bild”. – Chciałbym zachęcić wszystkich sportowców, aby dokładniej się przyjrzeli, zamiast odwracać wzrok. Każdy może na swój sposób dać przykład. Żaden funkcjonariusz nie może w tym przeszkodzić – dodał. Podkreślił, że nie weźmie udziału w ceremonii otwarcia igrzysk olimpijskich w Pekinie, ponieważ rozmowy między Dalajlamą a chińskim rządem nie przyniosły żadnych skutków. MKOl stawia sprawę jasno: protesty w obiektach sportowych i w wiosce olimpijskiej są zakazane. Zawodnik, który np. w trakcie ceremonii wręczania medali założy koszulkę z napisem „Wolny Tybet”, złamie Kartę olimpijczyka. A za to grozi wykluczenie z igrzysk, odebranie medalu. Zatem czy nasi olimpijczycy będą milczeć? – Dużo z nimi rozmawiałem. Odpowiedzieli, że polityka w Pekinie ich nie interesuje – mówił w trakcie zatwierdzania naszej kadry na Pekin szef PKOl Piotr Nurowski. Wcześniej zadeklarował, że np. na konferencjach prasowych zawodnicy będą mogli mówić, co chcą. Bo protestować można na wiele sposobów. Jeśli ktoś będzie na podium krzyczał „Wolność dla Tybetu”, narazi się na konsekwencje. Ale ogolenie głowy tak, jak robią to tybetańscy mnisi, już nie jest złamaniem Karty olimpijczyka. O takiej formie protestu wspomina nasz faworyt do złota w podnoszeniu ciężarów Szymon Kołecki. – Na miejscu zorientuję się, jak wygląda przestrzeganie praw człowieka w Chinach. Jeśli okaże się, że są łamane, na pewno zaprotestuję – deklaruje.

Źródło: Metro

Do dokumentu dotarli dziennikarze telewizji ARD i zaprezentowali jego fragmenty w poniedziałkowym magazynie „Report Mainz”. Instrukcja ma aż 49 stron i przeznaczona jest tylko do wewnętrznego użytku.

Władze MKOl przedstawiają listę tematów, o których nie powinno się rozmawiać. Proponują także gotowe rozwiązania, jak radzić sobie z niewygodnymi pytaniami dziennikarzy. Radzą szybko zmieniać temat, nawet na taki, który mógłby sugerować, że nie zrozumiało się pytania, lub przedstawiają kilka gotowych odpowiedzi – wymijających i bardzo ogólnych.

Gościem programu telewizyjnego był Joerg Schild, prezydent Szwajcarskiego Komitetu Olimpijskiego. Nie krył oburzenia. – Władze MKOl powinny zamiast zajmować się doradztwem medialnym, przyjrzeć się przestrzeganiu zapisów Karty olimpijskiej przez gospodarzy igrzysk. Coś jest nie w porządku, jeśli ludzie rządzący sportem nie potrafią już być obiektywni – twierdzi.

Źródło: RP.pl

Gdy w 2001 roku Międzynarodowy Komitet Olimpijski (MKOL) wybrał Pekin na organizatora letnich Igrzysk Olimpijskich w 2008 roku, zobowiązał władze Chińskiej Republiki Ludowej m.in. do przestrzegania praw człowieka. Ostatnie wydarzenia, związane głównie z Tybetem, pokazują, że o żadnej zmianie polityki władz wobec „nieprawych” obywateli być nie może.

Istniały poważne obawy, czy podczas zawodów sportowych zapewniony będzie swobodny dostęp do informacji i jej przepływ. Przedstawiciel MKOL potwierdził, że Komitet zawarł umowę z władzami w Pekinie, na mocy której zgodził się, by pewne serwisy internetowe, uznane przez Chiny za mogące naruszyć bezpieczeństwo, były niedostępne.

Jeden z przedstawicieli organizacji z żalem jednak stwierdził, że opinia publiczna dowiedziała się o tym dopiero, gdy dziennikarze zaczęli uskarżać się, że mają ograniczony dostęp do zasobów Sieci. Jednocześnie przyznał, że negocjacje z Chinami w tej sprawie prowadzone były od dłuższego czasu. Wyraził ubolewanie, że mimo wcześniejszych zapewnień, nie wszystkie strony internetowe będą działać (dotyczy to m.in. Amnesty International czy Falun Gong).

Przedstawiciele komitetu organizacyjnego Igrzysk zapewnili jednak, że mimo cenzury, dziennikarze akredytowani do relacjonowania imprezy będą mogli swobodnie wykonywać swoją pracę, a sam komitet dołoży do tego wszelkich starań. Nie oznacza to oczywiście, że będą mogli odwiedzać strony uznane przez władze Chin za zagrażające porządkowi i bezpieczeństwu.

MKOL wyszedł z tej sytuacji bez twarzy. Sam szef Komitetu – Jacques Rogge – jeszcze dwa tygodnie temu zapewnił w wywiadzie dla agencji AFP, że o żadnej cenzurze podczas Igrzysk w Pekinie mowy być nie może. – Po raz pierwszy zagraniczne media będą mogły swobodnie relacjonować i publikować swoje relacje w Chinach – dodał Rogge.

Rzeczniczka Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego dodała, że nieprawdą byłoby stwierdzenie, że Komitet wiedział, że Chiny będą stosować normalne procedury cenzury podczas Igrzysk. MKOL rozmawiał z władzami jedynie na temat serwisów pornograficznych i zagrażających bezpieczeństwu państwa.

Jakby tego było mało transmisje z Igrzysk będą nadawane z 5-sekundowym opóźnieniem po to, by z móc zareagować na wszelkiego rodzaju ewentualne manifestacje polityczne sportowców, dziennikarzy czy przedstawicieli państw.

Źródło: Gazeta.pl

Gdy siedem lat temu MKOl przyznawał Chinom prawo do organizacji olimpiady, władze ChRL zobowiązały się, że będą lepiej przestrzegać praw człowieka. Tak się nie stało. Opozycjoniści nadal zamykani są w więzieniach, wykonywane są masowe egzekucje, obowiązuje cenzura, a bunt Tybetańczyków domagających się większej autonomii został krwawo stłumiony. Żadne z zachodnich państw nie zdobyło się jednak na zerwanie z tego powodu stosunków z ChRL ani na wprowadzenie sankcji gospodarczych. Niektórzy przywódcy państw zapomnieli już o swoich deklaracjach, że 8 sierpnia nie pojawią się na otwarciu olimpiady w Pekinie. Z bojkotu rezygnuje prezydent Francji, prezydent USA nigdy go nawet nie rozważał (do Pekinu nie pojedzie za to nasz premier Donald Tusk).

Dlaczego? Odpowiedź brzmi: gospodarka. Co godzinę UE kupuje w Chinach towar za 20 mln euro. Polska rocznie wydaje tam 800 mln dol – informuje Radosław Pyffel, koordynator Azjatyckiego Centrum Biznesu, autor książki „Chiny w roku olimpiady”. Jane Filipp Beja, francuski ekonomista z instytutu Ceri, obliczył, że gdyby UE zamknęła się na chińskie produkty, to mieszkańcy Europy każdego miesiąca wydawaliby na życie o 40-50 proc. więcej niż dotychczas. Masowo kupowane tanie skarpetki, ubrania, buty, zabawki, plecaki, laptopy, telewizory podrożałyby minimum trzykrotnie.

- Dlatego bojkot gospodarczy Chin nie wchodzi w grę. Gdyby Polska, w imię obrony Tybetańczyków i praw człowieka zdecydowała się na zamknięcie wymiany handlowej z Chinami, pewnie szybko doszłoby do narodowego buntu. Podobnie stałoby się w każdym innym unijnym kraju – uważa prof. Edward Haliżak, szef Instytutu Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego.

Światowa Organizacja Handlu prognozuje, że w 2008 r. udział Chin w światowym handlu wyniesie ok. 10 proc. – Chiny osiągają ten wynik, produkując rzeczy potrzebne w codziennym życiu przeciętnemu mieszkańcowi Europy i USA – mówi Radosław Pyffel.

- Największe światowe koncerny, takie jak Sony, Panasonic, Sharp, swoje fabryki mają właśnie w Państwie Środka. Ze względu na niskie koszty pracy produkcję do Chin przeniosło też sporo polskich firm, m.in. LPP (właściciel słynnej marki Reserved), Gino Rossi, Witchen czy Diverse – wymienia Marcin Wielondek, sinolog. – Wystarczy uważnie poczytać ulotki dołączone do sprzętu elektronicznego, garnków czy zabawek.

- Świat nie chce umierać za Tybet. Woli sprzedać wartości w zamian za pełny żołądek – ubolewa Adam Kozieł z Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka. Jednak prof. Haliżak uważa, że biznes Zachodu z Chinami może też przynieść pozytywne efekty w dziedzinie przestrzegania praw człowieka. – Od zachodnich menedżerów, których w Pekinie czy Shanghaju jest coraz więcej, Chińczycy powoli zaczną przejmować standardy poszanowania pracownika i wolności słowa. ChRL będzie się zmieniać, ale powoli.

 Źródło: Metro