Jest to o ponad 100 metrów wyżej od obecnego rekordzisty – Qamdo (4334 m.n.p.m. ). W Tybecie jest w tej chwili pięć lotnisk cywilnych. Z tego dwa – ze względu na ekstremalne warunki atmosferyczne – otwarte są tylko przez kilka miesięcy w roku.

O planach donosi dziennik Daily Telegraph. To największe na świecie miasto ma zamieszkiwać 42 mln mieszkańców – czyli o wiele więcej, niż zamieszkuje obecnie Polskę.

Kailash jest górą, wokół której Tybetańczycy od lat odbywali pielgrzymki piesze. Ma to związek z ich wierzeniami i kulturą. Doskonale zdają sobie z tego sprawę chińskie władze, toteż wydały specjalny dekret zakazujący Tybetańczykom zbliżania się do ich świętej góry. Jeśli ktokolwiek chce się wspiąć na jej szczyt musi mieć stosowne pozwolenie od lokalnych władz. Oczywiście by uzyskać zgodę należy spełnić szereg absurdalnych warunków. Nie jest chyba dla nikogo tajemnicą, że Tybetańczycy od lat nie uzyskują owych pozwoleń, toteż są zmuszeni w imię swojej religii łamać chińskie prawo.

W okresie świąt Tybetańskich Partia Komunistyczna wysyła liczne oddziały wojsk i policji w okolice Kailash. Każdy złapany podczas pielgrzymowania Tybetańczyk trafia na wiele dni do aresztu. Wielokrotnie mieszkańcy Tybetu mówią, iż pątnicy są w areszcie bici i katowani.

Resort kolejnictwa na swej stronie internetowej przedstawił w niedzielę plany, zakładające znaczną rozbudowę działającej od dwóch lat Kolei Tybetańskiej – pierwszego połączenia Pekinu z Lhasą.

Dwie z planowanych obecnie linii biec będą z Lhasy do innych regionów Tybetu a pozostałe cztery zbudowane zostaną w sąsiednich prowincjach na płaskowyżu tybetańskim. Budowa ma zakończyć się w 2020 roku – przekazało ministerstwo, akcentując iż nowe linie kolejowe przyczynią się do zacieśnienia więzi regionu z gospodarką i kulturą chińską.

Kolej Tybetańską oficjalnie uruchomiono 1 lipca 2006 roku – połączyła miasto Golmud z Lhasą. Trasę wytyczono na długości 1142 km. Biegnie przez górskie przełęcze, przeważnie na poziomie 4 tys. metrów n.p.m. Jej najwyższy punkt sięga 5072 m. W ciągu dwóch lat istnienia z połączenia Pekin-Lhasa skorzystało ponad 5,56 miliona pasażerów. Koleją przewieziono też ponad 4 mln ton towarów.

Rząd w Pekinie akcentuje, iż linia nie szkodzi środowisku naturalnemu Tybetu oraz że przyczyni się do szybszego rozwoju gospodarczego regionu. Tybetańczycy z kolei obawiają się, że połączenie przyśpieszy chińską ekspansję na tereny Tybetu, zagrażającą ich tożsamości kulturowej. Zdaniem zagranicznych ekspertów kolej ta ma przede wszystkim ułatwić władzom chińskich eksploatację bogactw naturalnych Tybetu.

Źródło: Gazeta.pl

Obładowany tobołkami pan Yu, właściciel chińskiej restauracji w Lhasie, wbiega zdyszany na peron, choć wcale nie ma potrzeby się tak spieszyć. Pociąg T28, planowy odjazd godzina 8.30, dziś wyjątkowo minimalnie się opóźni. Na dworcu trwa jeszcze ceremonia pożegnania kilkudziesięciu studentów miejscowego uniwersytetu, którzy będą reprezentować region Tybetu w Pekinie jako ochotnicy obsługujący olimpiadę. Błyskają flesze aparatów, dziennikarze zadają ostatnie pytania, a młodzi bohaterowie, wśród nich wesoła okularnica Wang, głośno skandują olimpijskie hasła.

Tymczasem pan Chen – jak przystało na statecznego urzędnika średniego szczebla – od dawna siedzi w swoim przedziale i cierpliwie czeka na odjazd. Przed nami dwie noce i dwa dni podróży, więc kilka minut opóźnienia nie ma znaczenia.

Zanim pan Yu, pan Chen, Wang i ja dotrzemy do Pekinu, musimy pokonać 4065 kilometrów, przejechać ponad 600 mostów i wspiąć się do źródeł rzeki Jangcy 5072 m nad poziomem morza. Nigdzie indziej na świecie kolej nie dociera tak wysoko, jest zatem całkiem naturalne, że o pociągu T28 powstają filmy, a piosenkarze śpiewają o nim piosenki.

Czytaj dalej »

Źródło: Gazeta.pl

- Pamięć o Tybetańczykach, którzy walczą o przetrwanie swej kultury, jest obowiązkiem. Radość związana z igrzyskami nie może przesłonić troski o ludzi i ich prawa – zaapelował przewodniczący Parlamentu Europejskiego na łamach niemieckiej gazety „Bild”. – Chciałbym zachęcić wszystkich sportowców, aby dokładniej się przyjrzeli, zamiast odwracać wzrok. Każdy może na swój sposób dać przykład. Żaden funkcjonariusz nie może w tym przeszkodzić – dodał. Podkreślił, że nie weźmie udziału w ceremonii otwarcia igrzysk olimpijskich w Pekinie, ponieważ rozmowy między Dalajlamą a chińskim rządem nie przyniosły żadnych skutków. MKOl stawia sprawę jasno: protesty w obiektach sportowych i w wiosce olimpijskiej są zakazane. Zawodnik, który np. w trakcie ceremonii wręczania medali założy koszulkę z napisem „Wolny Tybet”, złamie Kartę olimpijczyka. A za to grozi wykluczenie z igrzysk, odebranie medalu. Zatem czy nasi olimpijczycy będą milczeć? – Dużo z nimi rozmawiałem. Odpowiedzieli, że polityka w Pekinie ich nie interesuje – mówił w trakcie zatwierdzania naszej kadry na Pekin szef PKOl Piotr Nurowski. Wcześniej zadeklarował, że np. na konferencjach prasowych zawodnicy będą mogli mówić, co chcą. Bo protestować można na wiele sposobów. Jeśli ktoś będzie na podium krzyczał „Wolność dla Tybetu”, narazi się na konsekwencje. Ale ogolenie głowy tak, jak robią to tybetańscy mnisi, już nie jest złamaniem Karty olimpijczyka. O takiej formie protestu wspomina nasz faworyt do złota w podnoszeniu ciężarów Szymon Kołecki. – Na miejscu zorientuję się, jak wygląda przestrzeganie praw człowieka w Chinach. Jeśli okaże się, że są łamane, na pewno zaprotestuję – deklaruje.

Źródło: Metro

Gdy siedem lat temu MKOl przyznawał Chinom prawo do organizacji olimpiady, władze ChRL zobowiązały się, że będą lepiej przestrzegać praw człowieka. Tak się nie stało. Opozycjoniści nadal zamykani są w więzieniach, wykonywane są masowe egzekucje, obowiązuje cenzura, a bunt Tybetańczyków domagających się większej autonomii został krwawo stłumiony. Żadne z zachodnich państw nie zdobyło się jednak na zerwanie z tego powodu stosunków z ChRL ani na wprowadzenie sankcji gospodarczych. Niektórzy przywódcy państw zapomnieli już o swoich deklaracjach, że 8 sierpnia nie pojawią się na otwarciu olimpiady w Pekinie. Z bojkotu rezygnuje prezydent Francji, prezydent USA nigdy go nawet nie rozważał (do Pekinu nie pojedzie za to nasz premier Donald Tusk).

Dlaczego? Odpowiedź brzmi: gospodarka. Co godzinę UE kupuje w Chinach towar za 20 mln euro. Polska rocznie wydaje tam 800 mln dol – informuje Radosław Pyffel, koordynator Azjatyckiego Centrum Biznesu, autor książki „Chiny w roku olimpiady”. Jane Filipp Beja, francuski ekonomista z instytutu Ceri, obliczył, że gdyby UE zamknęła się na chińskie produkty, to mieszkańcy Europy każdego miesiąca wydawaliby na życie o 40-50 proc. więcej niż dotychczas. Masowo kupowane tanie skarpetki, ubrania, buty, zabawki, plecaki, laptopy, telewizory podrożałyby minimum trzykrotnie.

- Dlatego bojkot gospodarczy Chin nie wchodzi w grę. Gdyby Polska, w imię obrony Tybetańczyków i praw człowieka zdecydowała się na zamknięcie wymiany handlowej z Chinami, pewnie szybko doszłoby do narodowego buntu. Podobnie stałoby się w każdym innym unijnym kraju – uważa prof. Edward Haliżak, szef Instytutu Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego.

Światowa Organizacja Handlu prognozuje, że w 2008 r. udział Chin w światowym handlu wyniesie ok. 10 proc. – Chiny osiągają ten wynik, produkując rzeczy potrzebne w codziennym życiu przeciętnemu mieszkańcowi Europy i USA – mówi Radosław Pyffel.

- Największe światowe koncerny, takie jak Sony, Panasonic, Sharp, swoje fabryki mają właśnie w Państwie Środka. Ze względu na niskie koszty pracy produkcję do Chin przeniosło też sporo polskich firm, m.in. LPP (właściciel słynnej marki Reserved), Gino Rossi, Witchen czy Diverse – wymienia Marcin Wielondek, sinolog. – Wystarczy uważnie poczytać ulotki dołączone do sprzętu elektronicznego, garnków czy zabawek.

- Świat nie chce umierać za Tybet. Woli sprzedać wartości w zamian za pełny żołądek – ubolewa Adam Kozieł z Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka. Jednak prof. Haliżak uważa, że biznes Zachodu z Chinami może też przynieść pozytywne efekty w dziedzinie przestrzegania praw człowieka. – Od zachodnich menedżerów, których w Pekinie czy Shanghaju jest coraz więcej, Chińczycy powoli zaczną przejmować standardy poszanowania pracownika i wolności słowa. ChRL będzie się zmieniać, ale powoli.

 Źródło: Metro

Tu są tłumy pasażerów. Musieliśmy zamknąć metro ze względów bezpieczeństwa – wyjaśnił agencji Reuters jeden z pracujących pod ziemią robotników.

Poniedziałek jest pierwszym dniem roboczym obowiązywania w chińskiej stolicy ograniczeń w ruchu pojazdów, które przed sierpniowymi igrzyskami olimpijskimi mają poprawić jakość powietrza i zmniejszyć korki. Na ulice co drugi dzień ma wyjeżdżać połowa z ponad trzech milionów samochodów – w zależności od tego, czy ich numery rejestracyjne są parzyste czy nieparzyste.

W ciągu weekendu w Pekinie uruchomione zostały trzy nowe linie metra, w tym połączenia centrum miasta z lotniskiem oraz ze stadionem olimpijskim.

Źródło: RMF FM

Za pomocą vlepki można wyrazić swój protest przeciwko łamaniu praw człowieka w Tybecie.

„Vlepka-protest” – to akcja, w której możecie pokazać, że nie godzicie się na łamanie praw człowieka w Tybecie.

Galeria vlepki: Metro

- O akcji dowiedziałyśmy się od naszego nauczyciela informatyki. Na lekcji pokazał nam i innym uczniom „Metro” z informacją, że za pomocą vlepki można wyrazić swój protest przeciwko łamaniu praw człowieka w Tybecie. Nauczyciel nas zachęcił: kto ma uzdolnienia plastyczne, może spróbować. Zrobiło też na nas wrażenie to, co przeczytałyśmy i zobaczyłyśmy w gazetach na temat sytuacji Tybecie. Dlatego postanowiłyśmy spróbować. Chciałyśmy we vlepce połączyć problem Tybetu i olimpiady w Pekinie, stąd hasło: „Tak dla sportu, ale nie dla mordu”. Mamy nadzieję, że choć kilku Tybetańczyków dowie się, że ich choć w tak skromny sposób popieramy.

Źródło: Metro