Lhamo Kjab przez dwa lata przebywała w areszcie oczekując na wyrok. Jak mówią jej przyjaciele, Sangjip to jeden z najgorszych aresztów, pracują tam sadystyczni policjanci i strażnicy. Nie wiadomo, czy nauczycielka była bita i torturowana, jak się to dzieje w przypadku niektórych więźniów. Przez dwa lata bowiem nit nie był do więźnia dopuszczany.

Wczoraj chiński Sąd zadecydował, że Lhamo Kjab jest winna „działalności politycznej” na rzecz Tybetu a przeciwko państwu chińskiemu. Sędzia wydał wyrok: była nauczycielka najbliższe piętnaście lat będzie musiała spędzić w wiezieniu. W Chinach nie przewiduje się skracania wyrobków i „warunków”.

Lhamo Kjab nie jest pierwszą osobą, która została skazana za protesty przeciwko chińskim rządom z 2008 roku. Wtedy wielokrotnie dochodziło do krwawych zamieszek.

Dwa lata po Igrzyskach w chinach znów nastała „cisza”. I bynajmniej ie chodzi tutaj o to, że nagle Partia Komunistyczna i rząd Chin odpuścił walczącym o niepodległość Tybetańczykom. To po prostu świat o tej części naszej planety zapomniał. Mamy swoje problemy, swoje kłopoty… Niewiele osób z tych, które wówczas protestowały ma dziś świadomość tego, co dzieje się w Tybecie. Mało tego – same media także zepchnęły tybetański problem gdzieś na margines i o niezwykle ważnej wizycie Dalajlamy IV w Stanach Zjednoczonych informowały zdawkowo. Tymczasem policja chińska wciąż dokonuje absurdalnych aresztowań i wciąż skazuje walczących o swoje prawa Tybetańczyków na kary wieloletniego więzienia, bądź kary śmierci.

Mówił także, że miliony Chińczyków zapragną osiedlać się na tybetańskich ziemiach. Chodzi przede wszystkim o Hanów, których tradycja i obyczaje całkowicie różnią się od tybetańskich. Dalajlama obawia się, że polityka Chin jeszcze bardziej się zaostrzy. Wskazuje także na zagrożenie dla przyrody Tybetu. Nadmierne przybywanie ludności i niekontrolowane uprzemysłowienie sprawia, że wody Indusu, Mekongu i Gangesu są zagrożone, a przecież one stanowią na tych terenach podstawę ludzkiego życia. Do normy należy już masowe wycinanie drzew i zanieczyszczanie rzek. Chiny zaprzeczają, jakoby planowały zaludnianie Tybetu Hanami. Wskazują jednak jak wysokie nakłady finansowe wniosły w rozwój tych terenów. Dziś z perspektywy czasu można zauważyć, że zainteresowanie Tybetem zaczyna maleć, a co za tym idzie – Chiny stają się coraz bardziej agresywne z ekspansją na tybetańskie ziemie.

źródło: The Guardian

Proboszcz z podpoznańskich Gułtowych – przez wiernych nazywany księdzem Edą – rozpoczął bojkot 8 sierpnia. Dokładnie o godz. 14, kiedy rozpoczynała się ceremonia otwarcia igrzysk.

- Skoro do nieszczęścia doszło, nie możemy poprzestać na aktach solidarności z Tybetem. Tybet staje się wierzchołkiem problemu: znowu ludzkość przypomniała sobie o innych, którzy są w opłakanym stanie, którym odebrano ludzką godność. Jeśli już jest, jak jest, to musimy się starać to wykorzystać – mówił nam ks. Jaworski jeszcze przed rozpoczęciem bojkotu olimpiady.

Już w marcu ks. Jaworski odprawił w Gułtowych mszę świętą w intencji łączności z wolnym Tybetem. Apelował do wiernych, aby nie kupowali książeczek pierwszokomunijnych drukowanych w Chinach i żeby nie kupowali produkowanych w państwie środka dewocjonaliów.

- Dla mnie igrzyska w Chinach w cieniu eksterminacji Tybetu to profanacja idei olimpijskiej. Ta profanacja nastąpiła w pełni świadomie. Działacze olimpijscy są winni, ponieważ mając głosy w komitecie olimpijskim i mając raporty o łamaniu praw człowieka w Chinach, podjęli decyzję o olimpiadzie w stolicy tego kraju – tłumaczył nam niedawno proboszcz z Gułtowych.

Do końca igrzysk ks. Eda będzie modlił się w intencji wolnego Tybetu i osób prześladowanych w Chinach. Będzie czytał teksty św. Pawła i medytował. – To będzie taka „okupacja” Kościoła. Gdzie będę spał? Tam, gdzie sobie głowę skłonię, tam się zdrzemnę.

Kościół w Gułtowych jest otwarty przez całą dobę. Proboszcz codziennie odprawia mszę. Tylko na uroczystości odpustowe, które przypadają w piątek, poprosił o zastępstwo. – Ofiaruję post i modlitwę za prześladowanych, ale także za prześladowców, bo oni też potrzebują modlitewnego wsparcia. Także za działaczy, sportowców. Choć nie jestem mnichem, mam prawo wykorzystać swój urlop na modlitwę i medytację.

Od początku bojkotu ks. Jaworski nie kontaktuje się z mediami, bo – jak zapowiadał – nie chce, żeby zamienił się on w happening.

Źródło: Gazeta Wyborcza

„Muszę przyznać, że igrzyska olimpijskie to dla mnie jedna z bardziej parszywych instytucji we współczesnym świecie” – wtóruje mu Igor Zalewski w „Polsce”. Publicysta porównuje działaczy Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego do twórców pornografii. A nawet twierdzi, że „branża pornograficzna jest uczciwsza od MKOl”, bo „w pornografii chodzi o to, żeby zarobić, a nie o jakieś antyczne bzdety”. Zarazem Zalewski zapewnia, że nie zamierza ogłaszać telewizyjnego bojkotu olimpiady, czy potępiać biorących w niej udział sportowców. Czyli – idąc tokiem jego rozumowania – generalnie jest przeciw pornografii, ale czasem lubi obejrzeć sobie coś mocniejszego do poduszki. Słabość jest wszak rzeczą ludzką…

Już na poważnie postawę Zalewskiego i jemu podobnych opisuje w „Dzienniku” Cezary Michalski: „Radykalnych przeciwników olimpiady w Pekinie było w skali świata wystarczająco dużo, aby wypełnili kadry każdej telewizyjnej relacji. (…) Jednak w każdym kraju pozostają mniejszością, z którą demokratyczni przywódcy nie muszą się liczyć. Większość obywateli bogatego Zachodu nie tylko, że nie chce ryzykować swojego dzisiejszego poziomu bogactwa, ale chce je nadal pomnażać. A to zależy od wzrostu ekonomicznego i politycznej stabilizacji w Chinach. I w głębi duszy zachodnie społeczeństwa są dzisiaj tak samo realistyczne jak Bush czy Sarkozy. Zatem większość z nas zasiądzie przed telewizorami z ulgą, że olimpiada jednak nie zostanie zakłócona, że porządek panuje w Pekinie, a kryzys tybetański udało się rytualnie obsłużyć za tak niewielką dla światowego porządku cenę”.

Dla publicystów „Rzeczpospolitej” i „Polski” rzeczywiście za bardzo niewielką cenę. Kilka pełnych oburzenia komentarzy i można zasiąść przed telewizorem w poczuciu dobrze spełnionego obowiązku. Dokładnie tak, jak pisze w „Rz” Mirosław Żukowski: „Niech żyją igrzyska, niech gra telewizor”.

Źródło: Gazeta Wyborcza

Wszyscy wierzymy, że tak się stanie, i że w Chinach nasi reprezentanci zatrzymają trwający od 1992 roku spadek formy, mierzonej liczbą wywalczonych medali.

Najgorzej od 50 lat!

Przed czterema laty w Atenach Polacy wypadli znacznie poniżej oczekiwań i własnych możliwości, zdobywając zaledwie 10 medali. Skromniejszym dorobkiem po raz ostatni biało-czerwoni mogli się „pochwalić” w…1956 roku na igrzyskach w australijskim Melbourne.

Polacy wywalczyli wówczas dziewięć medali, z których tylko jeden – Elżbiety Krzesińskiej w skoku w dal – był z najcenniejszego kruszcu. W klasyfikacji medalowej zajęliśmy odległe 20. miejsce.

Kolejne lata były lepsze dla polskiego sportu, a nasi reprezentanci z sześciu kolejnych olimpiad przywozili po minimum 18 medali.

Rekord padł w 1980 roku w Moskwie, gdzie Polacy aż 32-krotnie stawali na podium, tyle tylko, że radzieckie igrzyska zostały rozegrane w cieniu zimnej wojny, a wiele krajów zbojkotowało je i zrezygnowało z wysłania do ZSRR sportowców.

Źródło: Interia.pl

- Tybetańczycy, żeby zdobyć wykształcenie, zrobić karierę i zarabiać pieniądze, muszą wyrzec się własnego języka. Rząd chiński każe ludziom z Tybetu uczyć się języka chińskiego. Dusi naszą kulturę i tradycję – mówi Kesang Yangkyi Takla, minister Dalajlamy, przedstawicielka duchowego przywódcy Tybetu w Europie. W namiocie Akademii Sztuk Przepięknych na Przystanku Woodstock w Kostrzynie opowiadała młodzieży, jak wygląda chiński reżim w Tybecie.

Woodstockowicze dopytywali się m.in. o marcowe zamieszki z udziałem Tybetańczyków.

- Rozpamiętywaliśmy wówczas rocznicę agresji chińskiej na Tybet. Na ulicach odbywały się pokojowe demonstracje. Wówczas wkroczyli uzbrojeni Chińczycy. Wielu świadków opowiadało, że widziało chińskich policjantów, którzy przebrali się za mieszkańców Tybetu i z nożami w rękach prowokowali do walki. W oficjalnych komunikatach chińskich mediów można było przeczytać, że zginęło 20 osób. Tymczasem ofiar było 200 – mówi Kesang Yangkyi Takla.

- Czy ciągle jeszcze wierzycie, że wasza sytuacja może się zmienić? W stosunku do Tybetu widzę dwie twarze Zachodu, który z jednej strony zapewnia Tybetańczyków o swoim poparciu, a z drugiej strony współpracuje z Chinami, wybiera się na Igrzyska Olimpijskie do Pekinu? – pyta jeden z woodstockowiczów.

- Podwójne standardy rządów różnych krajów było widać, kiedy po świecie krążyła pochodnia z ogniem olimpijskim. Mimo protestów, ogień był chroniony. Myślę, że rządy wielu państw mają świadomość tego, że w Tybecie dzieje się źle. Wiemy, że nie jesteśmy jedyni na świecie i bierzemy pełną odpowiedzialność za to, co mówimy. Nadzieja nas jednak nie opuszcza. Nieustannie będziemy prosić państwa Zachodu o to, żeby starały się wpłynąć na rząd chiński – tłumaczy przedstawicielka Dalajlamy.

Według Kesang Yangkyi Takli, działania Chińczyków mogą mieć negatywny wpływ na sporą część Azji. Przez wiele lat Chińczycy wycinali w Tybecie lasy. Dziś już wiadomo, że powodzie, jakie nawiedziły Azję, były skutkiem zakłócenia równowagi w środowisku.

- W Chinach mamy wielu przyjaciół, którzy nam pomagają. Słuchają nauk Dalajlamy, próbują wpłynąć na opinię publiczną. Wielu chce nam pomóc. Prawnicy, którzy starali się wyciągnąć Tybetańczyków z więzień, stracili przez to prawo do wykonywania zawodu. Chińscy studenci napisali do swojego rządu otwarty list w sprawie Tybetu – mówiła minister Kesang Yangkyi Takla.

Źródło: Gazeta Wyborcza Gorzów

- Pamięć o Tybetańczykach, którzy walczą o przetrwanie swej kultury, jest obowiązkiem. Radość związana z igrzyskami nie może przesłonić troski o ludzi i ich prawa – zaapelował przewodniczący Parlamentu Europejskiego na łamach niemieckiej gazety „Bild”. – Chciałbym zachęcić wszystkich sportowców, aby dokładniej się przyjrzeli, zamiast odwracać wzrok. Każdy może na swój sposób dać przykład. Żaden funkcjonariusz nie może w tym przeszkodzić – dodał. Podkreślił, że nie weźmie udziału w ceremonii otwarcia igrzysk olimpijskich w Pekinie, ponieważ rozmowy między Dalajlamą a chińskim rządem nie przyniosły żadnych skutków. MKOl stawia sprawę jasno: protesty w obiektach sportowych i w wiosce olimpijskiej są zakazane. Zawodnik, który np. w trakcie ceremonii wręczania medali założy koszulkę z napisem „Wolny Tybet”, złamie Kartę olimpijczyka. A za to grozi wykluczenie z igrzysk, odebranie medalu. Zatem czy nasi olimpijczycy będą milczeć? – Dużo z nimi rozmawiałem. Odpowiedzieli, że polityka w Pekinie ich nie interesuje – mówił w trakcie zatwierdzania naszej kadry na Pekin szef PKOl Piotr Nurowski. Wcześniej zadeklarował, że np. na konferencjach prasowych zawodnicy będą mogli mówić, co chcą. Bo protestować można na wiele sposobów. Jeśli ktoś będzie na podium krzyczał „Wolność dla Tybetu”, narazi się na konsekwencje. Ale ogolenie głowy tak, jak robią to tybetańscy mnisi, już nie jest złamaniem Karty olimpijczyka. O takiej formie protestu wspomina nasz faworyt do złota w podnoszeniu ciężarów Szymon Kołecki. – Na miejscu zorientuję się, jak wygląda przestrzeganie praw człowieka w Chinach. Jeśli okaże się, że są łamane, na pewno zaprotestuję – deklaruje.

Źródło: Metro

Gdy w 2001 roku Międzynarodowy Komitet Olimpijski (MKOL) wybrał Pekin na organizatora letnich Igrzysk Olimpijskich w 2008 roku, zobowiązał władze Chińskiej Republiki Ludowej m.in. do przestrzegania praw człowieka. Ostatnie wydarzenia, związane głównie z Tybetem, pokazują, że o żadnej zmianie polityki władz wobec „nieprawych” obywateli być nie może.

Istniały poważne obawy, czy podczas zawodów sportowych zapewniony będzie swobodny dostęp do informacji i jej przepływ. Przedstawiciel MKOL potwierdził, że Komitet zawarł umowę z władzami w Pekinie, na mocy której zgodził się, by pewne serwisy internetowe, uznane przez Chiny za mogące naruszyć bezpieczeństwo, były niedostępne.

Jeden z przedstawicieli organizacji z żalem jednak stwierdził, że opinia publiczna dowiedziała się o tym dopiero, gdy dziennikarze zaczęli uskarżać się, że mają ograniczony dostęp do zasobów Sieci. Jednocześnie przyznał, że negocjacje z Chinami w tej sprawie prowadzone były od dłuższego czasu. Wyraził ubolewanie, że mimo wcześniejszych zapewnień, nie wszystkie strony internetowe będą działać (dotyczy to m.in. Amnesty International czy Falun Gong).

Przedstawiciele komitetu organizacyjnego Igrzysk zapewnili jednak, że mimo cenzury, dziennikarze akredytowani do relacjonowania imprezy będą mogli swobodnie wykonywać swoją pracę, a sam komitet dołoży do tego wszelkich starań. Nie oznacza to oczywiście, że będą mogli odwiedzać strony uznane przez władze Chin za zagrażające porządkowi i bezpieczeństwu.

MKOL wyszedł z tej sytuacji bez twarzy. Sam szef Komitetu – Jacques Rogge – jeszcze dwa tygodnie temu zapewnił w wywiadzie dla agencji AFP, że o żadnej cenzurze podczas Igrzysk w Pekinie mowy być nie może. – Po raz pierwszy zagraniczne media będą mogły swobodnie relacjonować i publikować swoje relacje w Chinach – dodał Rogge.

Rzeczniczka Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego dodała, że nieprawdą byłoby stwierdzenie, że Komitet wiedział, że Chiny będą stosować normalne procedury cenzury podczas Igrzysk. MKOL rozmawiał z władzami jedynie na temat serwisów pornograficznych i zagrażających bezpieczeństwu państwa.

Jakby tego było mało transmisje z Igrzysk będą nadawane z 5-sekundowym opóźnieniem po to, by z móc zareagować na wszelkiego rodzaju ewentualne manifestacje polityczne sportowców, dziennikarzy czy przedstawicieli państw.

Źródło: Gazeta.pl

Chiny są wielkie nie tylko w świecie rzeczywistym, ale i wirtualnym. Liczby odzwierciedlające ich obecność w Internecie, podane przez rządowe China Internet Network Information Centre (CNNIC), doprawdy mogą zapierać dech w piersiach.

W ciągu roku liczba internautów zwiększyła się w tym kraju aż o 56 proc. Co oznacza, że dostęp do sieci ma już co piąty Chińczyk. W Stanach Zjednoczonych pod tym względem sytuacja wygląda dużo lepiej. Łączem internetowym może się pochwalić aż 71 proc. amerykańskich gospodarstw domowych.

Ale na korzyść azjatyckiego giganta przemawia demografia. Podczas gdy w czerwcu w USA społeczność użytkowników sieci wyniosła 223 mln, w Chinach była o 30 mln większa. Głównie stanowią ją ludzie młodzi. Prawie trzy czwarte chińskich internautów nie ma jeszcze 30 lat. Jak w swoim oświadczeniu komentuje CNNIC, do wzrostu tych wskaźników przyczyniły się zwłaszcza dwa wydarzenia: klęski naturalne, które dotknęły Chińczyków, a także zbliżające się igrzyska olimpijskie w Pekinie. W poszukiwaniu informacji na ich temat mieszkańcy Państwa Środka częściej i chętniej korzystali z tego medium.

Internet służy im nie tylko jako źródło wiadomości, ale również muzyki i kontaktów towarzyskich (jednymi z bardziej popularnych aplikacji są tzw. komunikatory, których polskich odpowiednikiem jest Gadu–Gadu).

Skutkiem rosnącej liczby użytkowników jest także imponujący rozkwit internetowego handlu. W ciągu ostatniego półrocza Chińczycy wydali w wirtualnych sklepach ponad 250 mld juanów (tj. 37 mld dolarów). A więc aż o 58 proc. więcej niż w tym samym okresie w ubiegłym roku – poinformował instytut Data Centre of China Internet.

Prognozy na przyszłość są równie obiecujące. W tym roku Chińczycy mają wydać w sieci 587 mld juanów. Wciąż będzie się też powiększać społeczność tamtejszych internautów. Pod koniec grudnia ma się ona rozrosnąć do 263 mln osób. Tym samym będzie o jedną czwartą większa niż w roku ubiegłym. Im dalej w przyszłość, tym chińskie prognozy brzmią jeszcze bardziej imponująco. W 2012 roku liczba użytkowników ma wynieść 490 mln. To więcej niż Stany Zjednoczone liczą mieszkańców.

Cieniem na tych prognozach kładą się działania władz, których celem jest ograniczenie w wirtualnym świecie wolności słowa. O ile rząd zachęca internautów do korzystania z sieci w celach handlowych czy edukacyjnych, o tyle próbuje blokować dostęp do witryn uznawanych za pornograficzne czy wywrotowe. Do tych drugich zaliczają się strony prowadzone przez dysydentów, organizacje praw człowieka i niektóre zagraniczne media.

W marcu tego roku chiński rząd zapowiedział zamknięcie 25 rodzimych witryn z plikami filmowymi i ukaranie 32 innych. Zablokowane zostały między innymi te z nich, na których można było obejrzeć relacje z antyrządowych protestów w Tybecie.

Źródło: RP.pl