Jest na znajomość Karty olimpijskiej oblałaby pewnie większość z ponad 10 tysięcy sportowców startujących w Pekinie, a może i kilku członków MKOl. Jedno zdanie jest jednak dzięki chińskim igrzyskom dobrze znane. Wpisano je w słynnym już artykule 51, w punkcie trzecim. „Żaden rodzaj demonstracji ani propagandy politycznej, religijnej lub rasowej nie jest dozwolony na obiektach, arenach i innych terenach igrzysk”.

W innym punkcie pojawia się jeszcze uwaga, że zabronione jest też umieszczanie jakichkolwiek materiałów propagandowych na sportowcach (tak to ujmuje Karta), ich stroju i sprzęcie.

To oznacza, że nawet kontrowersyjny znaczek wpięty w klapę podczas ceremonii otwarcia, naklejka z napisem „Wolny Tybet” na rowerze, dysku treningowym albo polityczny transparent na balkonie w wiosce olimpijskiej byłyby wbrew dokumentowi, który jest konstytucją MKOl. Nieważne, czy taki znaczek dotyczy Tybetu, czy serbskości albo albańskości Kosowa. Grozi za to dyskwalifikacja lub odebranie akredytacji. Teoretycznie. (..)

Źródło: RP.pl

Były bębny, pokaz ćwiczeń Falun Gong, parada wokół chińskiej ambasady, zapalenie zniczy. Ok. 300 osób wzięło udział w alternatywnym otwarciu olimpiady pod ambasadą Chin przy ul. Bonifraterskiej.

Najpierw spętali kobietę. Zanurzyli ją w symbolicznym grobie pełnym krwi. Potem namalowali nią olimpijskich koła. Tak zdaniem teatru Komuna Otwock powinno wyglądać otwarcie olimpiady w Pekinie. Nic nie przerwało ciszy, kiedy krwawa olimpijska flaga zawisła wczoraj wieczorem przed ambasadą Chin. Ok. 500 osób przeszło wokół budynku ze zniczami, flagami i tabliczkami upamiętniającymi zamordowanych z Falun Gong, skandując: -Wolny Tybet! Wolne Chiny, wolny świat! Chiny, zbudźcie się!

Znicze ułożono pod ambasadą w pięć kół olimpijskich.

Po raz pierwszy manifestacja była jawnie nagrywana. Na balkonie ambasady stali pracownicy z kamerami. – Niewykluczone, że te nagrania posłużą do celów propagandy chińskiej – mówi Jan Jakiełek, pełnomocnik International Society for Human Rights.

Źródło: Gazeta Wyborcza Stołeczna

Na zdjęciu umieszczonym na stronie 15 piątkowych „Wiadomości Pekińskich” widać wywożenie rikszami rannych w białych koszulach zaplamionych krwią. Podpis zawiera tylko słowo: „Ranni”, ale każdy w Pekinie wie, o co chodzi. To zdjęcie sprzed prawie 20 lat wykonane tuż po masakrze na placu Bramy Niebiańskiego Spokoju jest na świecie prawie tak znane, jak fotografia człowieka zatrzymującego czołgi.

„Wiadomości Pekińskie” to jedna z lokalnych gazet, a zdjęcie umieściła w cyklu „30 lat przemian” w retrospekcji twórczości Liu Xiangchenga, fotografa AP i „Time’a”. Liu należy do czołówki światowego fotoreportażu, dostał Pulitzera za zdjęcia z puczu moskiewskiego.

Uwagę cenzorów mogło uśpić to, że zdjęcie umieszczono wśród trzech innych tego samego fotografa. Widać na nich młodego Chińczyka na rolkach przy pomniku Mao, młodych ludzi w okularach słonecznych i parę zakochanych.

W piątek rano cenzorzy szybko zauważyli pomyłkę i wysłali ludzi do kiosków, by wykupili nakład. Jak donosiły media, w Hongkongu nie wszędzie się to udało i gdzieniegdzie gazetę można było kupić.

Sprawa jest bardzo poważna, bo od 20 lat wszystko, co dotyczy Tiananmen, jest w Chinach tabu. Wszystko, co w Chinach idzie do druku, podlega instrukcjom partyjnego wydziału propagandy, który nadzoruje media. Zasadniczo zakazane są trzy tematy na T – Tajwan, Tiananmen i Tybet – i jeden na F – Falun Gong. Na wszelki wypadek wydział ma ludzi w redakcjach, którzy czytają gotowe wydania, by wyłapać „błędy polityczne”.

Prawdopodobnie nie tylko cenzor, który „zaspał”, straci pracę, ale i redaktorzy prowadzący i naczelni. W piątek gazeta odmawiała komentarzy, milczały także władze. W piątek artykuł i zdjęcia znikły ze strony internetowej pekińskiego dziennika. Amerykański znawca chińskich mediów David Bandurski spodziewa się, że z karą władze zaczekają na koniec olimpiady, która zaczyna się 8 sierpnia.

„Wiadomości Pekińskie” powstały w 2003 r. jako wspólne przedsięwzięcie dwóch gazet z Kantonu, gdzie media są bardziej liberalne niż w Pekinie. W 2005 r., po serii artykułów o korupcji, doszło do odwołania naczelnego redaktora gazety Yang Bina i redakcja podjęła wtedy jednodniowy strajk w jego obronie.

Sprawy nie komentuje fotograf, który wrócił kilka lat temu do Chin i mieszka dziś w Pekinie.

Źródło: Gazeta Wyborcza